πρυμνήσιος

πρυμν-ήσιος, α, ον,

• of a stern, κάλως E. HF 479.
• • II mostly neut. pl. πρυμνήσια (sc. δεσμά), stern-cables, κατὰ . . π. ἔδησαν Il. 1.436; ἀνάψαι Od. 9.137; ἀνά . . π. λῦσαι 9.178, cf. 2.418, al.: metaph., ἐν σοὶ τἀμὰ βίου πρυμνήσιʼ ἀνῆπται AP 12.159 (Mel.), cf. PMag.Berol. 1.346.

πρυμνήσιος, zum Schiffshinterteile gehörig ; bes. τὰ πρυμνήσια, sc. δεσμά od. σχοινία, die Taue, mit denen das Schiff vom Hinterteile aus am Lande befestigt wurde ; ἐκ δʼ εὐνὰς ἔβαλον, κατὰ δὲ πρυμνήσιʼ ἔδησαν, Il. 1.436, Od. 15.498 ; πρυμνήσιʼ ἔλυσαν, 2.418 ; im Ggstz von πρυμνήσιʼ ἀνάψαι, 9.137 ; πρυμνησίων ξυνεμβόλοις, Aesch. Ag. 957 ; ἀνημμένοι κάλως πρυμνησίοισιν, Eur. Herc.F. 479 ; τὰ πρ. τῶν νεῶν ἀποκόπτειν, Plut. Lucull. 12. Uebtr. sagt Mel. 44 (XII.159) ἐν σοὶ τἀμὰ βίου πρυμνήσιʼ ἀνῆπται.

πρυμνήσιος, α, ον πρύμνα

• of or from a shipʼs stern, κάλως Eur.:—neut. pl. πρυμνήσια (sc. δεσμά) stern-cables, Lat. retinacula navis, Hom.