πωλοδάμνης
πωλοδάμνης, a horsebreaker
πωλοδάμν-ης, ου, ὁ,
- horsebreaker, X. Eq. 2.2, 3, Porph. Abst. 3.6.
πωλο·δάμνης, ου (ὁ)
1 qui dompte de jeunes chevaux, Xén. Eq. 2, 1 et 3 ||
2 p. ext. maître d’équitation, Télès (Stob. Fl. 98, 72).
Étym. πῶλος, δάμνημι.
πωλοδάμνης, ὁ, der ein Fohlen bändigt, ein junges Pferd abrichtet und zureitet ; Xen. Oec. 13.7 ; de re Eq. 2.1 ; Reitlehrer, Teles bei Stob. Flor. 98.72.
πωλοδάμνης
πωλο-δάμνης, ου, ὁ,
δαμάω
- a horsebreaker, Xen.