σίδηρον Save LSJ Bailly 2024 Pape σίδηρον, τό, v. σίδηρος. σίδηρον (τὸ) seul. pl. σίδηρα, ων (τὰ) [ῐ] c. σίδηρος, Arét. Caus. m. diut. 2, 12. σίδηρον, τό, seltenere Form für σίδηρος ; Her. 7.65, wo jedoch die Lesart schwankt ; plur. bei Sp.