σιδήριον
σιδήριον, an implement
σῐδήρ-ιον (Dor. σιδάριον Schwyzer 180.5 (Crete)), τό,
- implement or tool of iron, IG 1(2).313.128 (v B.C.); θερμοῖσι σ. ἐκκαίειν τοὺς ὀφθαλμούς with hot irons, Hdt. 7.18; ἐπαΐοντες σιδηρίων feeling iron, not being proof against it, Id. 3.29; of a knife, Id. 9.37, cf. Lys. 1.42; σ. εἰς κρεονομίαν PCair.Zen. 720.3 (iii B.C.); σ. λιθουργά, of a stonemasonʼs tools, Th. 4.4, cf. Thphr. Lap. 41; σιδηρίων μισθός IG 2(2).1656; λίθους καὶ ξύλα καὶ σ. Pl. Euthd. 300b; σ. πλατέα Arist. Cael. 313a17.
- II iron, Daimachus 4J. (v.l. σίδηρον).
σιδήριον, ου (τὸ) [σῐ]
1 morceau de fer, Plat. Euthyd. 300b ; Arstt. Cæl. 4, 6, 1 ||
2 instrument de fer, Hdt. 3, 29 ; 7, 18 ; 9, 37 ; Thc. 4, 4.
Étym. σίδηρος.
σιδήριον, τό, Eisengerät, Werkzeug, Waffe von Eisen, Valcken Her. 7.18, 9.37 ; σιδήρια λιθουργά, Thuc. 4.4 ; ξύλα καὶ σιδήρια, Plat. Euthyd. 300b ; Plut. u. a.Sp.
σιδήριον
σῐδήριον, ου, τό,
σίδηρος
- an implement or tool of iron, σιδηρίων ἐπαΐειν to feel iron, not to be proof against it, Hdt.; θερμὰ σιδήρια hot irons, Hdt.