σιδηροβρώς
σιδηροβρώς, iron-eating
σῐδηρο-βρώς, ῶτος, ὁ, ἡ, (βιβρώσκω)
- iron-eating, θηγάνη S. Aj. 820; where the Sch. has a fem. form σῐδηρο-βρῶτις, ιδος.
σιδηρο·βρώς, ῶτος (ὁ, ἡ) [ῐ] qui mange ou ronge le fer, Soph. Aj. 820.
Étym. σ. βιβρώσκω.
σιδηροβρώς, ῶτος, Eisen fressend, verzehrend, nagend, dah. Eisen schärfend, wetzend, θηγάνη, Soph. Aj. 807.
σιδηροβρώς
σῐδηρο-βρώς, ῶτος, ὁ, ἡ,
βιβρώσκω
- iron-eating, Soph.