σθεναρός
σθεναρός, strong, mighty
Could not find σθεναρώτερον in Logeion dictionaries.
σθεναρώτερον masculine accusative singular comparative, neuter nominative singular comparative, neuter vocative singular comparative, neuter accusative singular comparative of σθεναρός
σθεν-ᾰρός, ά (Ion. ή), όν, poet. and Ion. Adj.
- strong, mighty, Ἄτη Il. 9.505; βραχίων E. El. 389; σιδήρια Hp. Fract. 31; intense, καρδιωγμός Id. Mul. 2.126: Comp., ἵππων σθεναρώτερον φυγᾷ πόδα νωμᾶν S. OT 467. Adv. -ρῶς violently, Phld. Sign. 20; ἀπωθεῖν Ph. 1.553.
σθεναρός, ά, όν [ᾰ] fort, puissant, Il. 9, 505 ; Hpc. Fract. 773 ; Eur. El. 389 ; A. Rh. 4, 543 ||
Cp. -ώτερος, Soph. O.R. 467.
Étym. σθένος.
σθεναρός, stark, kräftig, mächtig ; Ἄτη σθεναρή, Il. 9.505 ; ἀελλάδων ἵππων σθεναρώτερον φυγᾷ πόδα νωμᾶν, d.i. schneller, Soph. O.C. 468 ; βραχίων, Eur. El. 389 ; auch in sp. Prosa, λόγοι, S.Emp. adv.log. 2.160 ; σθεναρῶς συνάγειν, adv.phys. 1.437.
σθεναρός
-ή
[σθένος.]
Strong, of might Il. 9.505.
σθεναρός (σθένος): strong, Il. 9.505†.
σθεναρός
σθενᾰρός, ά, όν
- strong, mighty, Il., Eur.:—comp. σθεναρώτερος Soph. from σθένος