σήψ
σήψ, (f) putrefying sore; (m) a type of snake
σήψ, gen. σηπός, ἡ, (σήπω)
- putrefying sore, Hp. Epid. 3.7, Dsc. 1.58, al.
- II σήψ, ὁ, Arist., Thphr. (v. infr.), Lucan.9.723:—a serpent, the bite of which causes intense thirst, Arist. Mir. 846b11, Thphr. HP 9.11.1 (cj.), etc.; δίψιος Nic. Th. 147; mortification followed, Ael. NA 16.40.
- 2 a kind of lizard, Nic. Th. 817; also called σαύρα Χαλκιδική, Dsc. 2.65.
1 σήψ, σηπός (ἡ) pustule, Hpc. Epid. 3, 1085.
Étym. σήπω.
2 σήψ, σηπός (ὁ)
1 serpent venimeux dont la morsure provoque une soif ardente et engendre la putréfaction, Arstt. Mir. 164 ; Th. H.P. 9, 11, 1 ; Nic. Th. 147 ; El. N.A. 16, 40 ||
2 sorte de lézard, Nic. Th. 817 ; Diosc. 2, 70 ||
➳ ὁ σ. Arstt. Th. ll. cc. ; ἡ σ. Diosc. 1, 68.
Étym. σήπω.
σήψ ¹, σηπός, ἡ, ein fauliges Geschwür, Hippocr.
σήψ ², σηπός, ὁ, eine giftige Schlange, deren Biß das verletzte Glied in Fäulnis setzt, Arist. mirab. 164 ; Nic. Ther. 147 ; eine Eidechse, 817.