Σθενέλαος

Σθενέ·λαος, ου (ὁ) [ᾱ] Sthénélaos :

1 Troyen, Il. 16, 586 ||

2 éphore lacédémonien, Xén. Hell. 2, 2, 2.

Étym. σθένος, λαός.