συλλαλέω
συλλαλέω, to talk
Could not find συλλαλεῖ in Logeion dictionaries.
συλλαλεῖ Verb: present middle-passive indicative 2nd singular, Verb: present active indicative 3rd singular of συλλαλέω
συλλᾰλ-έω,
- talk with or together, τινι PCair.Zen. 315.2 (iii B.C.), PHib. 1.66.4 (iii B.C.), LXX Ex. 34.35, Plb. 4.22.8; μετά τινος Ev.Matt. 17.3, etc.; πρός τινα Ev.Luc. 4.36; ἐπαχθέντες ἐπὶ τὸν δῆμον ὑπὲρ ἁπάντων OGI 229.23 (Smyrna, iii B.C.); ὑπὲρ τοῦ ἐνδοῦναι Plb. 1.43.1.
συλ·λαλέω-ῶ [ᾰ] parler ensemble ou avec : τινι, Pol. 4, 22, 8 ; πρός τινα, NT. Luc. 4, 36 ; μετά τινος, NT. Matth. 17, 3, etc. avec qqn.
συλλαλέω, mit, zugleich, zusammen reden, τινί, Pol. 4.22.8 u. Sp., wie NT.
συλλαλέω
fut. ήσω
- to talk or converse with another, NTest.