συλλαβικός
συλλαβικός, syllabic
συλλᾰβ-ικός, ή, όν,
- syllabic, χώρα A.D. Pron. 86.20, cf. Synt. 7.25; τόνος, of the grave accent, D.T. 674.31, Sch. D.T. p.139 H. Adv. -κῶς EM 820.17.
συλλαβικός, ή, όν [ᾰ] qui concerne les syllabes, Dysc. Pron. 371 ; Synt. 7, 25 ; Porph. (Villois. Anecd. t. 2, p. 111) ; σ. αὔξησις, Drac. 155, 16, augment syllabique ; σ. τόνος, Porph. Pros. 111, accent syllabique, c. à d. accent grave.
Étym. συλλαβή.
συλλαβικός, ή, όν, zur Silbe gehörig, silbenweise, Gramm.