συλλογιστικός
συλλογιστικός, inferential, syllogistic
Could not find συλλογιστικά in Logeion dictionaries.
συλλογιστικά feminine accusative dual, feminine nominative dual, feminine vocative dual, neuter accusative plural, neuter nominative plural, neuter vocative plural, feminine nominative singular, feminine vocative singular of συλλογιστικός
συλλογ-ιστικός, ή, όν,
- inferential, Pl. Def. 414e; σύνδεσμοι D.T. 642.26, cf. A.D. Conj. 252.5; σημεῖον Gal. 15.419.
- 2 syllogistic, Arist. APr. 42a36, al. Adv. -κῶς Id. Rh. 1401a8.
- 3 οἱ -κοί dialecticians, Ph. 1.346.
συλλογιστικός, ή, όν :
1 qui concerne le raisonnement, Plat. Def. 414e, particul. syllogistique, Arstt. An. pr. 1, 25, 9, etc. ; en parl. des conjonctions qui marquent une suite dans le raisonnement (ἄρα, ἀλλά, ἀλλὰ μήν, τοίνυν, τοιγάρτοι, τοιγαροῦν, οὐκοῦν) D. Thr. 642, 643 ; Dysc. Conj. 494, 12 ; 519, 19 ; 525, 31 ||
2 habile à raisonner, fin, habile, Aristén. 1, 13.
Étym. συλλογίζομαι.
1. gebaseerd op een syllogisme, deductief.
2. adv.
συλλογιστικός, ή, όν, zum Schließen, Schlüssemachen, Folgern gehörig, Plat. defin. 414e, darin geübt.
συλλογιστικός, ή, όν
συλλογίζομαι
- of or for concluding, syllogistic, Arist.:—adv. -κῶς, Arist.