συλλύω
συλλύω, to help in loosing
συλλύω,
- help in loosing, ξύλλυε μητρὸς δεσμόν E. Andr. 723:— Med., τῷ Πριάμῳ συλλυσόμενοι τὸν παῖδʼ assist him in redeeming . ., Ar. Fr. 678.
- II solve difficulties, settle, put an end to, τὰ νείκη, τὸν πόλεμον, D.S. 3.64, 29.22; σ. τινάς reconcile them, IG 7.21.8 (Megara, ii B.C.), cf. SIG 599.13 (Priene, ii B.C.), Klio 18.281 (Delph., ii B.C.), Phld. Rh. 1.268 S.; and so prob. S. Aj. 1317, εἰ μὴ ξυνάψων, ἀλλὰ συλλύσων πάρει not to stir conflict, but to reconcile:— Med. and Pass., come to a settlement, πρός τινα D.S. 12.4; τισι LXX 1 Ma. 13.47; ἐπὶ πᾶσι τοῖς δικαίοις ib. 2 Ma. 11.14.
- III in A. Ch. 294, δέχεσθαι δʼ οὔτε συλλύειν τινά, Sch. expl. συλλύειν by συγκλύειν (leg. συγκαταλύειν) , συνοικεῖν, rest under the same roof.
συλ·λύω :
1 délier avec ou ensemble, aider à délier, acc. Eur. Andr. 723 ||
2 délier l’ancre en même temps qu’un autre, d’où naviguer de conserve, Eschl. Ch. 292 ||
3 fig. dénouer ensemble : νείκη, DS. 3, 63 ; πόλεμον, DS. Exc. 623, 23, terminer une querelle, une guerre ; abs. aider à dénouer une querelle, d’où réconcilier, Soph. Aj. 1317 ||
Moy. (ao. pass. συνελύθην) se réconcilier : πρός τινα, DS. 12, 4, avec qqn ; d’où en gén. tomber d’accord, Spt. 2 Macc. 11, 14.
1. helpen losmaken.
2. overdr. verzoenen, een ruzie doen bijleggen:
συλλύω, auseinanderlösen, bes. Feinde auseinanderbringen, aussöhnen, εἰ μὴ ξυνάψων, ἀλλὰ συλλύσων πάρει, Soph. Aj. 1296 ; und so ist auch wohl Aesch. Ch. 292 zu nehmen.
Med. συλλύεσθαι πρός τινα, sich mit Einem aussöhnen, mit ihm Frieden machen ; DS. 18.21, l.d. ; LXX.
Med. συλλύεσθαι πρός τινα, sich mit Einem aussöhnen, mit ihm Frieden machen ; DS. 18.21, l.d. ; LXX.
συλλύω
fut. ύσω
- Ito help in loosing, Eur.:— to help to solve a difficulty or end a quarrel, Soph.
- IIto rest under the same roof, Aesch.; cf. καταλύω.