συμβαίνω

συμβαίνω, fut. -βήσομαι Hdt. 2.3, etc.: pf. -βέβηκα, 3pl. -βεβᾶσι E. Hel. 622, Ion. inf. -βεβάναι Hdt. 3.146: pf. inf. Pass. -βεβάσθαι Th. 8.98: aor. 2 συνέβην (v. infr.): aor. 1 subj. Pass. ξυμβᾰθῇ Id. 4.30:—

• stand with the feet together, Hp. Off. 3; διαβαίνοντες μᾶλλον ἢ συμβεβηκότες X. Eq. 1.14; συμβεβηκὼς τὼ πόδε Poll. 3.91; συμβᾶσα τὼ πόδε, opp. περιβάδην, Ach.Tat. 1.1; Παλλάδιον τοῖς ποσὶ συμβεβηκός a statue with closed feet, as in early Greek art, Apollod. 3.12.3.
• • • 2 σ. κακοῖς to be joined to them, i.e. increase them, E. Hel. 37.
    • 3 meet, σὺν δʼ ἔβη ἐν Φιλότητι Emp. 21.8; τὸν συμβαίνοντά σοι Eup. 136 (dub.); σ. αὐτοὶ αὑτοῖς X. HG 1.2.17; ξυμβέβηκε δʼ οὐδαμοῦ has never come in my way, has had naught to do with me, E. Hel. 1007.
    • 4 attack jointly, ἐπὶ Ναξίους Parth. 9.1.
  • II most freq. metaph., come to an agreement, come to terms, E. Ph. 71, etc.; ἐπʼ ἐλάττονι σ. agree on (i.e. to accept) less, POxy. 237 viii 11 (ii A.D.): c. dat., Th. 3.52, 4.128, etc.; πρὸς ἀλλήλους ib. 61, etc.: with neut. Adj., ἐὰν ξυμβῶ τί σοι Ar. Ra. 175; ἤν τι ξυμβαίνωσι Th. 2.5; ξ. τὰ πλείω, οὐδέν, Id. 4.117, 5.36; τἆλλα τοῖς Λακεδαιμονίοις Id. 8.98: c. inf., συνέβησαν ἐς τὠυτὸ . ., τὸν δὲ βασιλεύειν Hdt. 1.13; ξ. ὑπήκοοι εἶναι Th. 1.117; ξ. ἤν τις ἁλίσκηται, . . δοῦλον εἶναι ib. 103; ξ. τοῖς Πλαταιεῦσι παραδοῦναι σφᾶς αὐτούς Id. 2.4; ξ. πρὸς Νικίαν . . ἐπιτρέψαι Id. 4.54; also συνέβησαν . . ὥστε τριηκοσίους μαχέσασθαι Hdt. 1.82; σ. εἰς τὸ μέσον agree to a compromise, Pl. Prt. 337e; λόγοις σ., of a verbal agreement, E. Med. 737, Andr. 233: generally, make friends with, ἐκ πολέμου ξ. Ar. V. 867; ἀπὸ τοῦ ἴσου Th. 4.19; ἐπὶ τοῖς εἰρημένοις E. Ph. 590 (troch.): in pf. συμβεβάναι and Pass., of the agreement, δοκέοντες πάντα συμβεβάναι that everything had been settled, or that they had settled everything, Hdt. 3.146; ἐπὶ τούτοις ξυμβεβάσθαι Th. 8.98; ἕως ἄν τι περὶ τοῦ πλέονος ξυμβαθῇ Id. 4.30.
  • • 2 agree with, be on good terms with, οὐ . . Ἀθηναίοισι συνέβαινʼ Αἰσχύλος Ar. Ra. 807; σ. ἑκατέρᾳ τῶν στάσεων hold with one and other of them, D.H. 2.62.
    • 3 of things, tally, correspond with, ὁ χρόνος ἐδόκεε τῇ ἡλικίῃ συμβαίνειν Hdt. 1.116; ἐθέλων εἰδέναι εἰ [οἱ ἐκείνων λόγοι] συμβήσονται τοῖσι λόγοισι τοῖσι ἐν Μέμφι Id. 2.3; ξυμβαίνει ταῦτα τοῖς πρὸ τοῦ Lys. 8.9; εἰς ταὐτὸ σ. τοῖς ἐμοῖς στίβοις A. Ch. 210: abs., ὅπως ἂν ἀρτίκολλα συμβαίνῃ τάδε ib. 580; χρησμοί τε συμβαίνουσι are in harmony therewith, Ar. Eq. 220, cf. S. Tr. 1164; αὐτὸ σ. εἰς ταύτην εἶναι πέμπτην five days later exactly tallies, D. 19.60; τοῦτο σ. οὐ πλέον ἢ εἰς δώδεκα comes to no more than 12, X. HG 6.4.12; αἱ πεντακόσιαι μάλιστά πως συνέβαινον δραχμαί Aristid. Or. 50(26).94; τὸ φαρμακεύεσθαι τῷ καθαίρεσθαι εἰς ταὐτὸν σ. comes to the same thing as . ., Gal. 15.901; of ashlar-work, fit or range exactly, M.Ant. 5.8.
    • 4 fall to oneʼs lot, c. dat. pers., μοι σ. ἆται E. IT 148 (lyr.), etc.; ἡδοναί τινι Isoc. 15.222; τριηραρχία μοι D. 47.49; ἀτυχία Id. 57.65; εὐεργεσιῶν συμβαίνειν καιρόν Id. 20.121.
    • 5 to be an attribute or characteristic of, ξυνεβεβήκει . . Ἀθηναίοις τοῦτο Th. 2.15; τὰ ὀφείλοντα ταῖς ἀρίσταις συμβεβηκέναι τιτθαῖς Sor. 1.87, cf. 91, 2.6.
  • III of events, come to pass, fall out, happen, συμβαίνει δʼ οὐ τὰ μέν, τὰ δʼ οὔ A. Pers. 802; τῶνδε ναμέρτεια σ. S. Tr. 173; ἐὰν μὴ θεία τις σ. τύχη Pl. R. 592a; αἱ ἀεὶ συμβαίνουσαι τύχαι Id. Criti. 120e; εἰ καιρὸς σ. X. Eq.Mag. 2.5; χρηστόν τι σ. παρὰ θεῶν D. 1.11; τοὐναντίον συμβαίνειν πέφυκε Gal. 15.460: c. dat., ib. 67, 16.724: also euphem., ἄν τι ξυμβῇ if anything happen (i.e. any evil), D. 21.112, cf. Riv.Fil. 60.59 (ii B.C.): generally, occur, be found, exist, ἐν τῇ ἀρχαίᾳ ἡμετέρᾳ φωνῇ σ. τὸ ὄνομα Pl. Cra. 398b, cf. A.D. Pron. 29.15: but,
  • • • b mostly impers., sts. c. dat. et inf., αὐτῷ Ὀλυμπιάδα ἀνελέσθαι συνέβη Hdt. 6.103, cf. 3.50, Th. 1.1; συμβαίνει τῷ πλοίῳ ἀργεῖν PCair.Zen. 650.2 (iii B.C.), cf. PMich.Zen. 21.3, al. (iii B.C.): sts. c. acc. et inf., συνέβη Γέλωνα νικᾶν Hdt. 7.166, cf. Th. 8.25; συμβαίνει διὰ παντὸς ἡμᾶς περιφόβους εἶναι PCair.Zen. 160.6, cf. 132.5 (iii B.C.), PEnteux. 6.2, al. (iii B.C.), Gal. 15.476; σ. τῷ οἰκοδόμῳ μουσικῷ εἶναι Arist. Metaph. 1017a11; folld. by ὥστε, S. Tr. 1152, Th. 4.79, Arist. Pol. 1261a34: c. part., σ. ὄν, γιγνόμενον, λεγόμενον, Pl. Sph. 244d, Phlb. 42d, Cra. 412a.
      • c τὸ συμβεβηκός chance event, contingency, Id. Prm. 128c; τὰ συμβαίνοντα X. Cyr. 1.6.43; τὰ συμβάντα Id. An. 3.1.13; ἀπὸ τοῦ συμβαίνοντος ὁ τόπος εἴληφε τὴν προσηγορίαν Plb. 10.28.7: hence κατὰ συμβεβηκός by accident, contingently (v. infr. IV.1); τοῦ συμβαίνοντός ἐστι it depends upon accident, easily happens, Is. 4.13.
    • 2 joined with Adverbs or Adjectives, turn out in a certain way, ὀρθῶς σφι ἡ φήμη συνέβαινε ἐλθοῦσα Hdt. 9.101; κακῶς, καλῶς συμβῆναι, X. Mem. 1.2.63, Cyr. 5.4.14, E. IT 1055; τὰ μητρὸς . . ἔχθιστα συμβέβηκεν S. El. 262; ταῦτα . . λαμπρὰ σ. Id. Tr. 1174; ξυμβεβᾶσιν οἱ λόγοι . . ἀληθεῖς E. Hel. 622; ἄπιστʼ ἀληθῆ πολλὰ σ. βροτοῖς Id. Fr. 396; σ. μέγιστον κακὸν ἡ ἀδικία Pl. Grg. 479c, cf. Alc. 1.130c, Cra. 398e; δοκεῖ τὸ μαντεῖον τοὐναντίον ξυμβῆναι ἢ . . Th. 2.17; τοιούτου τούτου συμβάντος Id. 1.74; συμβαίνει καὶ σοὶ (sc. ἄριστον) Pl. Lg. 903d: abs., turn out well, ἢν ξυμβῇ ἡ πεῖρα Th. 3.3; εἴ μοι σ. τοῦτο Pl. Lg. 744a.
    • 3 of consequences, come out, result, follow, δαπανῶντες ἐς τοιαῦτα ἀφʼ ὦν ἡ ἀσθένεια ξυμβαίνει Th. 8.45; κάλλιστον δὴ ἔργων ὑμῖν ξυμβήσεται Id. 6.33; τὰ συμβάντα, opp. ἡ προαίρεσις, D. 18.192; δηλοῦται ἐκ τοῦ συμβάντος Gal. 16.583; ἐὰν μὴ ὅτι τάχος ἀποσταλῇ τὰ ὑποζύγια, συμβήσεται τὰ μελίσσεια ἀπολέσθαι PCair.Zen. 467.8, cf. 481.2, al. (iii B.C.).
    • • b of logical conclusions, result, follow, freq. in Pl. and Arist., Pl. Grg. 459b, etc.; σ. ἐκ τῶν κειμένων Arist. Top. 156b38, al., cf. D. 25.73: impers., it follows, c. inf., Pl. Tht. 170c, Phd. 74a, Arist. EN 1152b25, al.; also σ. μήτε κουφότητʼ ἔχειν μήτε βάρος, ἔπειθʼ ὅτι ἀδύνατον κινηθῆναι Arist. Cael. 270a5: also pers., συμβαίνει εἶναι or γίγνεσθαι turns out to be, i.e. consequently or inevitably is or happens, κάθαρσις εἶναι τοῦτο σ. Pl. Phd. 67c, cf. 80b, Cra. 396a, Phlb. 55a, 64e, Prm. 134b, R. 438e; ὅσα συμβαίνει γίγνεσθαι κακὰ καὶ ὅσα συμβήσεται Id. Plt. 301e: hence συμβεβηκός (v. infr. IV.2).
  • IV in Philos., τὸ συμβεβηκός has two senses:
  • • 1 a contingent attribute or ‘accident’ (in the modern sense), Arist. APo. 73b4, Top. 102b4, al.; κατὰ συμβεβηκός ‘accidentally’, opp. καθʼ αὑτό, Id. Ph. 192b22, cf. Metaph. 1052a18, Thphr. Sens. 22; opp. ἁπλῶς, Arist. APo. 71b10, al.; opp. φύσει, Id. de An. 406a14; opp. κυρίως, πρώτως, Gal. 15.629, cf. 16.575, al.; opp. ἄντικρυς, Id. 18(2).180.
    • 2 an attribute necessarily resulting from the notion of a thing, but not entering into the definition thereof, οἷον τῷ τριγώνῳ τὸ δύο ὀρθὰς ἔχειν Arist. Metaph. 1025a31; distd. by the addition of καθʼ αὑτό, Id. APo. 83b19, al.; in Epicurus, essential attribute, property, opp. σύμπτωμα ‘accident’, τὰ τούτων συμπτώματα ἢ σ. Ep. 1p.6U., cf. Nat. 4 G., al.; σ. ἀνθρώπου τὸ θνητὸν εἶναι Phld. Sign. 3, al.; in the Stoics, consequence, opp. αἴτιον, Zeno Stoic. 1.25.

συμβαίνω, (βαίνω),
1) die Füße zusammenhalten, mit geschlossenen Füßen dastehen, nur im perf., daher διαβαίνοντες μᾶλλον ἢ συμβεβηκότες, Xen. Eq. 1.14 ; ἀνδριὰς συμβεβηκώς, eine Bildsäule mit zusammenstehenden, nicht getrennten Füßen.
2) zusammentreten, -kommen, hingehen, Τίρυνθι συμβέβηκεν, Soph. Trach. 1142 ; ὃν οὐδαμοῦ φῂς οὐδὲ συμβῆναι ποδί, Aj. 1260 ; bes. um sich mit Einem zu besprechen, um mit ihm zu unterhandeln ; sich aussöhnen, ἐκ τοῦ πολέμου καὶ τοῦ νείκους, Ar. Vesp. 867 ; Her. 1.13, 82 ; dah. übereinkommen, δοκέοντες πάντα συμβεβάναι, 3.146 ; πολλὰ ἐν ἀλλήλοις εἰπόντων καὶ οὐδὲν ξυμβάντων, Thuc. 5.36 ; sich aussöhnen, μετεμέλοντο ὅτι μετὰ τὰ ἐν Πύλῳ καλῶς παρασχὸν οὐ ξυνέβησαν, 5.14, dah. ξυμβήσεσθαι im Ggstz von πολεμήσειν, 5.38, 81, auch πρός τινα, 1.103 ; übereinstimmen, εἰς ταὐτὸ συμβαίνουσι τοῖς ἐμοῖς στίβοις, Aesch. Ch. 208 ; ὅπως ἂν ἀρτίκολλα συμβαίνῃ τάδε, 573 ; φανῶ δʼ ἐγὼ τούτοισι συμβαίνοντʼ ἴσα μαντεῖα καινά, Soph. Tr. 1154 ; λόγοις συμβάς, Eur. Med. 737, vgl. Andr. 232 ; χρησμοὶ συμβαίνουσι, Ar. Eq. 220 ; in Erfüllung gehen, von Orakeln, καὶ δοκεῖ τὸ μαντεῖον τοὐναντίον ξυμβῆναι ἢ προσεδέχοντο, Thuc. 2.17 ; Ἀθηναίοισιν οὐ συνέβαινʼ Αἰσχύλος, er ging nicht mit ihnen um, od. fand keinen Gefallen an ihnen, Ar. Ran. 806 ; ἐὰν ξυμβῶ τί σοι, 175 ; im Aeußern einander entsprechen, ähneln, gleich sein, Her. 1.116, 2.3 ; vgl. M.Ant. 5.8, οὕτως γὰρ συμβαίνειν ποτὲ ἡμῖν λέγομεν, ὡς καὶ τοὺς τετραγώνους λίθους ἐν τοῖς τείχεσιν ἢ ταῖς πυραμίσι συμβαίνειν (passen) οἱ τεχνῖται λέγουσι, συναρμόζοντες ἀλλήλοις ἐν ποιᾷ συνθέσει. Bei Poll. 8.140 ist τὰ συμβαθέντα der Vertrag. – Bes. sich ereignen, zutreffen ; Aesch. Pers. 788 ; ᾗ πρῶτα μὲν τὰ μητρὸς ἔχθιστα συμβέβηκεν, Soph. El. 254 ; αἵ μοι συμβαίνουσʼ ἆται, Eur. I.T. 148 ; ἴσως ἅπαντα συμβαίη καλῶς, 1055. So von Her. an häufig in Prosa, gew. c. inf., Her. 6.103, 9.101, συνέβη μοι πορεύεσθαι, es traf sich, daß ich auf der Reise war, ich war eben auf der Reise ; auch mit acc. c. inf., 7.166 u. oft ; bei Flgdn bes. vom Unglück, ἐάν τι συμβῇ, falls sich Etwas ereignen sollte, Dem. Lept. 51, ein sehr gewöhnlicher Euphemismus, um nicht zu sagen, falls es schlecht gehen sollte. Selten im guten Sinne, von Statten gehen, Fortgang haben, Thuc. 3.3, vgl. Poppo ; u. Plat. εἴ μοι συμβαίνει τοῦτο ἢ καὶ ἀποτυγχάνω τοῦ σκοποῦ, Legg. V.744a ; καλῶς συμβῆναι, Xen. Cyr. 5.4.7 ; κακῶς, Mem. 1.2.63 ; πῶς χρήσιμον ἂν ξυμβαίη ἡμῖν δουλεῦσαι, Thuc. 5.92 ; auch σκοποῦντί μοι συμβαίνει πιστεῦσαι, 1.1, ich finde mich veranlaßt zu glauben ; τὰ συμβάντα, Xen. An. 3.1.13 ; φοβοῦμαι, μή τι μεῖζον κακὸν τῇ πόλει συμβῇ, Mem. 3.5.17 ; πολέμου κακῶς συμβάντος, da er einen üblen Ausgang genommen, 1.2.63 ; oft ist es wie τυγχάνω eine Umschreibung für εἶναι, nur die Behauptung milder ausdrückend, als zufälliges Ergebnis, ἆρʼ οὖν συμβαίνει μέγιστον κακὸν ἡ ἀδικία καὶ τὸ ἀδικεῖν, Plat. Gorg. 479c, u. oft, bes. mit εἶναι u. γίγνεσθαι oder ὄν u. γιγνόμενον, u. oft bei Pol.; τὸ συμβεβηκός, zufälliger Umstand, der nicht notwendig zum Wesen des Dings gehört, aber an ihm sich ereignet, eintritt, Arist. oft, vgl. Top. 1.3 ; – zusammentreffen, von Summen beim Rechnen, Dem. 19.60 ; und in der Dialektik von Schlußfolgen, die sich aus den Vordersätzen ergeben, τί ἡμῖν συμβαίνει ἐκ τῶν ὡμολογημένων, Plat. Gorg. 498 ; Theaet. 170c u. oft. Bei Arist. gewöhnlich, wenn er aus den Sätzen anderer Philosophen widerlegende Consequenzen zieht.

συμβαίνω fut. -βήσομαι perf. -βέβηκα 3rd pl. sync. -βεβᾶσι Ionic inf. -βεβάναι aor2 συνέβην inf. συμβῆναι 3rd sg. aor1 subj. ξυμβαθῇ perf. inf. βεβάσθαι

• • IPass., to stand with the feet together, opp. to διαβαίνειν, Xen.
  • • 2to stand with, so as to assist, Soph.; σ. κακοῖς, i. e. increase them, Eur.
    • 3to meet, τινί Xen.; συμβέβηκεν οὐδαμοῦ has never come in my way, has had naught to do with me, Eur.
  • IImetaph. to come together, come to an agreement, come to terms, Lat. convenire, τινί with another, Hdt., Attic; c. inf., σ. ὑπήκοοι εἶναι Thuc.; Pass., of the terms, to be agreed on, Thuc.
  • • 2of things, to coincide or correspond with, c. dat., Hdt., Attic:—absol., Trag., etc.
    • 3to fall to oneʼs lot, c. dat. pers., Eur., Dem.
  • IIIof events, to come to pass, happen, Lat. contingere, Aesch., Plat., etc.:—impers., συνέβη μοι, c. inf., it happened to me to do a thing, Hdt., etc.; also c. acc. it happened that I did, Hdt., Thuc., etc.: ξυμβαίνει c. inf. it happens to be, i. e. it is so and so, Plat.: —τὸ συμβεβηκός a chance event, contingency, Dem.; so, τὰ συμβαίνοντα Xen.; τὰ συμβάντα Xen.
  • • 2joined with Adverbs or Adjectives, to turn out in a certain way, ὀρθῶς συνέβαινε Hdt.; κακῶς, καλῶς ξυμβῆναι Xen., etc.
    • 3of consequences, to result, follow, Thuc.: so, of logical conclusions, Plat.