συνεμβαίνω
συνεμβαίνω, to embark together
Could not find συνεμβάντων in Logeion dictionaries.
συνεμβάντων aorist active participle masculine genitive plural, aorist active participle neuter genitive plural, aorist active imperative 3rd plural of συνεμβαίνω
συνεμ-βαίνω, fut. -βήσομαι PTeb. 729.3 (ii B.C.):—
- embark together, τινι with one, Luc. Nav. 15; συνεμβήσητε (sic) ἅμα ἡμῖν εἰς ῥώμσιν Pap. in Glotta 2.150; συνεμβάς μοι εἰς πλοῖον BGU 1817.12 (i B.C.): metaph., σ. τινὶ εἰς τὴν θάλατταν embark with one upon naval power, Plb. 1.20.7; εἰς πόλεμον (sc. τινι) Id. 29.3.8; εἰς ἀπέχθειαν ἅμα τινί Id. 16.26.6; ἐν πλείοσιν τῶν τῇ πόλει συμφερόντων καὶ κοινῇ τοῖς πολίταις καὶ ἰδίᾳ ἑκάστῳ σ. Supp.Epigr. 7.62.9 (Seleucia Pieria, ii B.C.); ἐς τὰ παρακαλούμενα ὑφʼ ὑμίων συνεμβάντες GDI 5183.18 (Crete, found at Teos, ii B.C.); σ. εἰς ἡρωϊκὰ μεγέθη engage in them, of a poet, Longin. 9.10, cf. 13.4.
συν·εμβαίνω :
1 entrer avec qqn dans, s’engager avec qqn dans, Pol. 29, 3, 8 ; fig. Pol. 16, 26, 6 ; Lgn 9, 10 ||
2 s’embarquer avec, dat. Pol. 1, 20, 7, Luc. Nav. 15.
συνεμβαίνω, (βαίνω), mit, zugleich, zusammen hineingehen ; τοῖς Καρχηδονίοις τὴν θάλασσαν, Pol. 1.20.7 ; εἰς τὸν πόλεμον, 29.3.8.
συνεμβαίνω
fut. -βήσομαι
- to embark together, τινί with one, Luc.