συνεμβαίνω
συνεμβαίνω, to embark together
Could not find συνεμβεβηκότων in Logeion dictionaries.
συνεμβεβηκότων perfect active participle masculine genitive plural, perfect active participle neuter genitive plural of συνεμβαίνω
συνεμ-βαίνω, fut. -βήσομαι PTeb. 729.3 (ii B.C.):—
- embark together, τινι with one, Luc. Nav. 15; συνεμβήσητε (sic) ἅμα ἡμῖν εἰς ῥώμσιν Pap. in Glotta 2.150; συνεμβάς μοι εἰς πλοῖον BGU 1817.12 (i B.C.): metaph., σ. τινὶ εἰς τὴν θάλατταν embark with one upon naval power, Plb. 1.20.7; εἰς πόλεμον (sc. τινι) Id. 29.3.8; εἰς ἀπέχθειαν ἅμα τινί Id. 16.26.6; ἐν πλείοσιν τῶν τῇ πόλει συμφερόντων καὶ κοινῇ τοῖς πολίταις καὶ ἰδίᾳ ἑκάστῳ σ. Supp.Epigr. 7.62.9 (Seleucia Pieria, ii B.C.); ἐς τὰ παρακαλούμενα ὑφʼ ὑμίων συνεμβάντες GDI 5183.18 (Crete, found at Teos, ii B.C.); σ. εἰς ἡρωϊκὰ μεγέθη engage in them, of a poet, Longin. 9.10, cf. 13.4.
συν·εμβαίνω :
1 entrer avec qqn dans, s’engager avec qqn dans, Pol. 29, 3, 8 ; fig. Pol. 16, 26, 6 ; Lgn 9, 10 ||
2 s’embarquer avec, dat. Pol. 1, 20, 7, Luc. Nav. 15.
συνεμβαίνω, (βαίνω), mit, zugleich, zusammen hineingehen ; τοῖς Καρχηδονίοις τὴν θάλασσαν, Pol. 1.20.7 ; εἰς τὸν πόλεμον, 29.3.8.
συνεμβαίνω
fut. -βήσομαι
- to embark together, τινί with one, Luc.