συρράσσω
συρράσσω, dash together, fight with
Could not find συνερρωγότα in Logeion dictionaries.
συνερρωγότα perfect active participle neuter accusative plural, perfect active participle neuter nominative plural, perfect active participle neuter vocative plural, perfect active participle masculine accusative singular of συρράσσω
συρράσσω, Att. συρράττω,
- dash together, fight with, ἄδηλον ὂν ὁπότε σφίσιν αὐτοῖς ξυρράξουσι Th. 8.96; ἀντιμέτωπος συνέρραξε τοῖς Θηβαίοις X. HG 4.3.19, cf. 7.5.16; σ. εἰς τὴν μάχην D.S. 16.4; of ships, Id. 20.51; of rivers, meet with a roar, Id. 17.97; τοῦ κουφοτάτου καὶ βαρυτάτου . . συρραξάντων διαμάχη Ph. 2.513.
συρ·ράσσω, att. συρ·ράττω, anc. att. ξυρ·ράσσω, se heurter, s’entrechoquer, particul. :
1 en venir aux mains, se heurter avec, dat. Thc. 8, 96 ; Xén. Hell. 4, 3, 19 ; DH. 8, 18 ; DS. 16, 4 ; Plut. Pel. 17 ; en parl. de vaisseaux, DS. 20, 51 ||
2 se rencontrer, se mêler avec bruit, en parl. de deux fleuves, DS. 17, 97.
συρράσσω, att. -ράττω, = συρρήσσω, συρρήγνυμι, bes. feindlich zusammentreffen, τινί ; Thuc. 8.96 (vgl. συρρήγνυμι); ἐξὸν αὐτῷ χειροῦσθαι τοὺς ὄπισθεν, οὐκ ἐποίησε τοῦτο, ἀλλʼ ἀντιμέτωπος συνέρραξε τοῖς Θηβαίοις, Xen. Hell. 4.3.19 ; vgl. 7.5.16 ; συνέρραξαν εἰς τὴν μάχην, DS. 16.4 ; συρράξαντες ἐμάχοντο, Dion.Hal. 5.38.