συνεσπειραμένως
συνεσπειραμένως, in a concentrated form
συνεσπειρᾱμένως, Adv.
- in a concentrated form, Procl. in Prm. p.533 S., Id. in Ti. 1.149 D.; opp. ἀνειλιγμένως, Herm. in Phdr. p.137 A.; σ. καὶ ἡνωμένως ib. p.114 A.
συνεσπειραμένως [ᾱ] adv. en masse serrée, Procl. Plat. Parm. 533.
Étym. συσπειράω.