συνερκτικός
συνερκτικός, driving
συνερκτικός, ή, όν, (συνέργω) of a speaker,
- driving his opponent into a corner, cogent, Ar. Eq. 1378 codd.: Sch., συνείρων τοὺς λόγους, points to συνερτικός (συνείρω II).
συνερκτικός, ή, όν, qui enchaîne facilement ses arguments, d’où à la parole facile ; sel. d’autres, dont les raisonnements sont pressants, Ar. Eq. 1375.
Étym. συνέργω.
συνερκτικός, ή, όν, vom Redner, die Beweise geschickt verbindend, συνερκτικὸς γάρ ἐστι καὶ περαντικός, Ar. Eq. 1375.
συνερκτικός
συν-ερκτικός, ή, όν
συνέργω
- of a speaker, driving his opponent into a corner, cogent, Ar.