συνεσπειραμένως

συνεσπειρᾱμένως, Adv.

• in a concentrated form, Procl. in Prm. p.533 S., Id. in Ti. 1.149 D.; opp. ἀνειλιγμένως, Herm. in Phdr. p.137 A.; σ. καὶ ἡνωμένως ib. p.114 A.