συνουσιαστής
συνουσιαστής, a companion, disciple
συνουσι-αστής, οῦ, ὁ,
- companion, Pl. Min. 319e; disciple, X. Mem. 1.6.1, Plu. Lib.educ. 2.8b.
συνουσιαστής, οῦ (ὁ) qui a des relations d’amitié, d’intimité avec qqn, Plat. Min. 319e ; particul. qui suit les leçons d’un maître, écolier, Xén. Mem. 1, 6, 1 ; DH. Lys. 3, p. 458, 5 ; Plut. M. 8b.
Étym. συνουσιάζω.
συνουσιαστής, ὁ, Gesellschafter, der Umgang mit Einem hat, Plat. Min. 319e ; Schüler, Xen. Mem. 1.6.1, oft, u. Sp.
συνουσιαστής
from συνουσία
συνουσιαστής, οῦ, ὁ,
- a companion, disciple, Xen.