συνόρνυμαι
συνόρνυμαι, to start
συνόρνυμαι, Pass.,
- start or set forth together, ἀφʼ Ἑλλάδος αἴας συνορμένοις (aor. 2 part.) A. Ag. 429 (lyr.).
συν·όρνυμαι (seul. part. ao. 2 moy. συνόρμενος, η, ον) s’élancer, Eschl. Ag. 420.
συνόρνυμαι
= συνορίνομαι
- Pass. to start or set forth together, (in poet. aor2 part. συνόρμενος) , Aesch.