συνουσιαστικός
συνουσιαστικός, suited for society, sociable
συνουσι-αστικός, ή, όν,
- sociable, ξυμποτικὸς καὶ ξ. Ar. V. 1209.
- 2 capable of holding intercourse with, ὁ ἄνθρωπος . . τῷ θεῷ -κός Corp.Herm. 12.19.
- II promoting sexual intercourse, aphrodisiac, Chrysipp.Stoic. 3.199, Paul.Aeg. 1.79; σ. τόπος, μόρια, Heph.Astr. 1.1, Cat.Cod.Astr. 2.177.
- 2 lewd, salacious, Ph. 2.22 (Sup.).
συνουσιαστικός, ή, όν :
1 qui sait vivre en société, Ar. Vesp. 1209 ||
2 aphrodisiaque, Chrysipp. (Ath. 335d) ||
3 libertin, Phil. 2, 22, etc.
Étym. συνουσιάζω.
συνουσιαστικός, ή, όν, zum Umgange gehörig, geschickt, καὶ ξυμποτικός, Ar. Vesp. 1209, bes. zum Beischlafe geschickt, geneigt.
συνουσιαστικός, ή, όν
- suited for society, sociable, Ar.