σύνορος
σύνορος, conterminous with
σύνορος, Trag. ξύνουρος, ον,
- marching with, conterminous, τῇ Ἀττικῇ or τῆς Ἀττικῆς, Plu. Lys. 29, Dem. 17; neighbouring, χώρα Thphr. HP 3.3.6: metaph., κόνις πηλοῦ κάσις ξύνουρος dust twin-sister of mud, A. Ag. 495; σύνοροι πολιτεῖαι Arist. EN 1160b17; σ. ἡ πραγματεία τοῦ ἰατροῦ καὶ τοῦ φυσικοῦ Id. Resp. 480b25; προτάσεις σύνοροι defined in Gal. Inst.Log. 6.3.
σύν·ορος, ος, ον :
1 limitrophe de, dat. Plut. Lys. 29 ; gén. Plut. Dem. 17, etc. ||
2 fig. qui a de l’affinité avec, analogue à, gén. Eschl. Ag. 495 ; abs. Arstt. Nic. 8, 10, 3 ; Respir. 21, 7 ||
➳ Ion. ξύνουρος, Eschl. Ag. 495.
Étym. σύν, ὅρος.
σύνορος, ion. σύνουρος, mit angrenzend ; Arist. eth. 8.10 ; τῇ Ἀττικῇ, Plut. Lys. 29.
Uebertr., verwandt, ähnlich, κάσις πηλοῦ ξύνουρος διψία κόνις, Aesch. Ag. 481.
Uebertr., verwandt, ähnlich, κάσις πηλοῦ ξύνουρος διψία κόνις, Aesch. Ag. 481.
σύνορος
σύν-ορος, Ionic -ουρος, ον,
- conterminous with, τῇ Ἀττίκῃ or τῆς Ἀττίκης Plut.: metaph., κόνις πηλοῦ κάσις ξύνουρος dust twin-sister of mud, Aesch.