σύνορκος
σύνορκος, bound together by oath
σύνορκ-ος, ον,
- bound together by oath, X. Vect. 5.9.
σύν·ορκος, ος, ον, lié par un serment commun, Xén. Vect. 5, 9.
Étym. σύν, ὅρκος.
σύνορκος, der mitgeschworen hat, durch einen Eid verbunden, καὶ σύμμαχος Xen. Vect. 5.9.
σύνορκος
σύν-ορκος, ον,
- bound together by oath, Xen.