σύνοχος
σύνοχος, joined together
σύνοχος, ον, (συνέχω)
- joined together: metaph., in accord with, παίγματα . . σύνοχα φοιτάσιν E. Ba. 164 (lyr.); κακοῖς . . ξ. δάκρυα Id. Hel. 172 (lyr.).
- 2 unintermittent, of fevers, Hp. Nat.Hom. 15, Alex.Aphr. Pr. 2.10, Gal. 10.603, 19.218 (who censures its use); distd. fr. συνεχής (q.v.).
σύνοχος, ος, ον :
1 uni à, qui s’accorde avec, Eur. Bacch. 161, Hel. 171 ||
2 continu, continuel, A. Aphr. Probl. 2, 10.
Étym. συνέχω.
σύνοχος, wie συνεχής, zusammenhaltend, -hangend, übertr. = zusammenstimmend, παίγματα σύνοχα φοιτάσιν, Eur. Bacch. 163, von der Zeit, anhaltend, Sp.
σύνοχος, ον,
συνέχω
- joined together: metaph. agreeing with, suiting, Eur.