συρράσσω
συρράσσω, dash together, fight with
Could not find συρραττόντων in Logeion dictionaries.
συρραττόντων present active imperative 3rd plural, present active participle masculine genitive plural, present active participle neuter genitive plural of συρράσσω
συρράσσω, Att. συρράττω,
- dash together, fight with, ἄδηλον ὂν ὁπότε σφίσιν αὐτοῖς ξυρράξουσι Th. 8.96; ἀντιμέτωπος συνέρραξε τοῖς Θηβαίοις X. HG 4.3.19, cf. 7.5.16; σ. εἰς τὴν μάχην D.S. 16.4; of ships, Id. 20.51; of rivers, meet with a roar, Id. 17.97; τοῦ κουφοτάτου καὶ βαρυτάτου . . συρραξάντων διαμάχη Ph. 2.513.
συρ·ράσσω, att. συρ·ράττω, anc. att. ξυρ·ράσσω, se heurter, s’entrechoquer, particul. :
1 en venir aux mains, se heurter avec, dat. Thc. 8, 96 ; Xén. Hell. 4, 3, 19 ; DH. 8, 18 ; DS. 16, 4 ; Plut. Pel. 17 ; en parl. de vaisseaux, DS. 20, 51 ||
2 se rencontrer, se mêler avec bruit, en parl. de deux fleuves, DS. 17, 97.
συρράσσω, att. -ράττω, = συρρήσσω, συρρήγνυμι, bes. feindlich zusammentreffen, τινί ; Thuc. 8.96 (vgl. συρρήγνυμι); ἐξὸν αὐτῷ χειροῦσθαι τοὺς ὄπισθεν, οὐκ ἐποίησε τοῦτο, ἀλλʼ ἀντιμέτωπος συνέρραξε τοῖς Θηβαίοις, Xen. Hell. 4.3.19 ; vgl. 7.5.16 ; συνέρραξαν εἰς τὴν μάχην, DS. 16.4 ; συρράξαντες ἐμάχοντο, Dion.Hal. 5.38.