σχίζα
σχίζα, a piece of wood cleft off, a lath, splinter
σχίζ-α, ης, ἡ, (σχίζω)
- piece of wood cut off, lath, splinter, σχίζῃ δρυός Od. 14.425, cf. Ar. Pax 1032: pl., wood cleft small, esp. firewood, καῖε δʼ ἐπὶ σχίζῃς [τοὺς μηρούς] Il. 1.462, cf. PCair.Zen. 191.5 (iii B.C.), IG 2(2).1366.11; τὰ μὲν . . σχίζῃσιν ἀφύλλοισιν κατέκαιον Il. 2.425.
- 2 shaft, dart, LXX 1 Ki. 20.20 sq., 1 Ma. 10.80, AP 6.282 (Theod.); so σχίζαι εἰς βέλη καταπαλτῶν IG 2(2).1629.996.
σχίζα, ης (ἡ)
I morceau de bois fendu, d’où :
1 éclat de bois, copeau, Od. 14, 425 ; Ar. Pax 1032 ; au plur. Il. 1, 462 ; 2, 425 ; Od. 3, 459 ||
2 morceau de bois taillé, d’où : trait, javelot, flèche, Spt. 1 Reg. 20, 20 ; lance, Spt. 1 Macc. 10, 80 ||
II bifurcation ou séparation d’une route, Syn. 91c ||
➳ Ion. σχίζη, Hom. ll. cc.
Étym. σχίζω.
σχίζα, ἡ, ion. σχίζη, kleingespaltenes Holz, bes. zum Kochen, Braten, beim Opfern, καῖεδʼ ἐπὶ σχίζῃς Il. 1.462, τὰ μὲν ἂρ σχίζῃσιν ἀφύλλοισιν κατέκαιον, 2.425 ; Ar. Pax 989, 996 ; übh. ein Scheit, Stück Holz, Od. 14.425, wo es zum Töten des Schweines gebraucht wird ; auch wie σχίδη, σχίδαξ, σχῖδος, Splitter, Spleiß, u., nach dem von solchen Scheiten gemachten Gebrauche, Schindel, Fackel, Pfeil, LXX. u. a.Sp. – Spaltung, Trennung, Synes.
σχίζα
-ης, ἡ.
A piece of cleft wood, a billet: κόψε σχίζῃ δρυός Od. 14.425.
In pl., wood cleft for fuel: καῖεν ἐπὶ σχίζῃς Il. 1.462:=Od. 3.459. Cf. Il. 2.425.
σχίζα : split wood; δρυός, oaken billet, Od. 14.425.
σχίζα
σχίζω
- 1a piece of wood cleft off, a lath, splinter, Lat. scindula, Od., Ar.: in pl. cleft wood, fire-wood, Hom.
- 2an arrow, Anth.