σχινοτρώκτης
σχινοτρώκτης, one who chews mastich-wood
σχῑνο-τρώκτης, ου, Dor. -τας, ὁ,
- one who chews mastich-wood, to make his teeth white, Luc. Lex. 12, Zen. 5.96:—also σχῑνο-τρώξ, ὁ, Suid.
σχινο·τρώκτης, ου (ὁ) [ῑ] qui se blanchit les dents en mâchant du bois de lentisque ou avec un cure-dents en bois de lentisque, Luc. Lex. 12 ; Zénob. 5, 96.
Étym. σχῖνος, τρώγω.
σχινοτρώκτης, [ῑ], ὁ, = σχινοτρώξ, Luc. Lexiph. 12.