τηθίς

τηθίς, ίδος, ἡ, (τήθη)

• fatherʼs or motherʼs sister, aunt, Is. 9.19, D. 27.14, 43.29, Men. 923.5, J. AJ 3.12.1 (vv. ll. τιτθίσι, τιθίσι, τιτθαῖς), 16.10.5 (vv. ll. τιτθίδα, τητθίδα), 17.1.1 (v.l. τητθίδα, Lat. vers. nutricem), Plu. VOrat. 2.838b, Hierocl. p.61 A. (τιθιδες, τιθίδες codd.), Lib. Decl. 5.52 (one cod., vv. ll. τητθίδα, τιτθίδα), 26.21 (τιτθίδας codd., τιθίδας as cited by Thom.Mag. p.360 R., who thinks it may mean grandmothers or great-aunts); ἡ πρὸς πατρὸς τη[θίς] POxy. 503.3 (ii A.D.); τῆς τηθίδος μου κύριος PSI 9.1065.28 (ii A.D.); οὐκ ἐξὸν Ῥωμαίοις ἀδελφὰς γῆμαι οὐδὲ τηθίδας PGnom. 70 (ii A.D.); ὥσπερ οὐδὲ νῦν τιτθίδας (leg. τηθίδας) οὐδʼ ἀδελφὰς γαμοῦσιν Plu. Aet.Gr. 2.265d; τηθίδα PStrassb. 41.8 (iii A.D.); dat. spelt τειθειδι Supp.Epigr. 6.221 (Phrygia).