τιθήνη

τῐθήν-η, ἡ, (θῆσθαι)

• nurse, Il. 6.389, 467, 22.503; παῖς ἄτερ ὡς φίλας τιθήνας S. Ph. 703 (lyr.); Διόνυσος θείαις ἀμφιπολῶν τ. Id. OC 680 (lyr.):—metaph., Etna is called χιόνος τιθήνα, Pi. P. 1.20; space ἡ τῆς γενέσεως τ., Pl. Ti. 52d, cf. 49a, 88d, Arist. Top. 139b33; the dinner-table βίου τ., Timocl. 13.2.
• • II = μήτηρ, Coluth. 379.

τιθήνη, ἡ, eigtl. fem. von τιθηνός, Amme, Wärterin, Pflegerin eines Kindes ; Il. 6.389 ; πρὸς κόλπον ἐϋζώνοιο τιθήνης 417 ; παῖς ἄτερ ὡς φίλας τιθήνας, Soph. Phil. 696 ; Plat. Tim. 49a, 88d ; Pind. nennt den Aetna χιόνος τιθήνα, P. 1.20. – sp.D. brauchen es = μήτηρ, wie Coluth. 372.

τιθήνη

-ης, ἡ

[redup. fr. θη-, θάομαι2.]

A female servant in charge of a child, a nurse : φέρει ἅμα παῖδα τιθήνη Il. 6.389. Cf. Il. 6.467, Il. 22.503.

Applied to the attendants of Dionysus (as typifying the nymplis who nursed him at his birth) Il. 6.132.

For Pindar, see also: τιθήνα

τιθήνη (θῆσθαι): nurse. (Il.)

τιθήνη τῐθήνη, ἡ, *θάω, with redupl.

• a nurse, Il., Soph.