φιλόδωρος
φιλόδωρος, fond of giving, bountiful
Could not find φιλοδωρότατόν in Logeion dictionaries.
φιλοδωρότατόν masculine accusative singular superlative, neuter accusative singular superlative, neuter nominative singular superlative, neuter vocative singular superlative of φιλόδωρος
φῐλόδωρ-ος, ον,
- bountiful, Cratin. 328, X. Mem. 3.1.6, Plu. Alex. 48, etc.; of God, Ph. 1.50, al.; τὸ φ., = φιλοδωρία, Plu. Ant. 43. Adv. -ρως Pl. Tht. 146d.
- 2 c. gen., giving bountifully of, εὐμενείας Id. Smp. 197d.
- II fond of receiving gifts or bribes, πόλις App. Sam. 11.
- III of actions, etc., munificent, πρᾶγμα φιλάνθρωπον καὶ φ. D. 18.112.
φιλό·δωρος, ος, ον [ῐ] qui aime à donner, gén. Plat. Conv. 197d ; abs. généreux, libéral, Xén. Mem. 3, 1, 6 ; en parl. de choses, Dém. 264, 5 ; τὸ φιλόδωρον, Plut. Ant. 43, la générosité, la munificence ||
Sup. -ότατος, Syn. 239b.
Étym. φ. δῶρον.
φιλόδωρος, gern schenkend, freigebig ; εὐμενείας Plat. Symp. 197d ; Ggstz von πλεονέκτης, Xen. Mem. 3.1.6 ; Dem. 18.112.
• Adv. φιλοδώρως , ἓν αἰτηθεὶς πολλὰ δίδως Plat. Theaet. 146d.
• Adv. φιλοδώρως , ἓν αἰτηθεὶς πολλὰ δίδως Plat. Theaet. 146d.
φιλόδωρος
φῐλό-δωρος, ον,
δῶρον
- Ifond of giving, bountiful, Xen.
- IIof things, munificent, Dem.