φιλοθεάμων
φιλοθεάμων, fond of seeing, fond of shows, plays
φῐλο-θεάμων [ᾱ], ον, gen. ονος,
- fond of seeing, fond of shows or spectacles, Pl. R. 476a, 476b, Ph. 1.38, al.; c. gen., ἀθλητῶν φ. Luc. Herod. 8; generally, τὸ φ. Plu. QConv. 2.704e.
- 2 fond of contemplating, τῆς ἀληθείας Pl. R. 475e; μαθηματικῶν εἰδῶν Iamb. Comm. Math. 20: abs., contemplative, Plot. 3.8.4.
φιλο·θεάμων, ων, ον, gén. ονος [ῐᾱ] qui aime les spectacles, Plat. Rsp. 475d, 476a et b ; avec le gén. Luc. Her. 8 ; fig. avec le gén. Plat. Rsp. 475e ; τὸ φιλοθεάμον, Plut. M. 704e, l’amour des spectacles.
Étym. φ. θεάομαι.
φιλοθεάμων, ονος, gern sehend, schaulustig, Freund von Schauspielen ; Plat. neben φιλήκοος, Rep. V.476b ; τῆς ἀληθείας 475e ; καὶ φιλομαθής Plut. Pericl. 1, oft.
φιλοθεάμων
φῐλο-θεά_μων, ον,
- fond of seeing, fond of shows, plays or spectacles, Plat.; c. gen., φ. τῆς ἀληθείας Plat.