Logeion | ἀγένητος

ἀγέν-ητος, ον, (γενέσθαι)

uncreated, unoriginated, Parm. 8.3, Heraclit. 50; of the elements, Emp. 7; ἀρχή Pl. Phdr. 245d, cf. Arist. Cael. 281b26, al. Adv. -τως Plu. An.procr. 2.1015b (prob.), Syr. in Metaph. 146.1, Dam. Pr. 409.
- II not having happened, Gorg. Pal. 23; τὸ γὰρ φανθὲν τίς ἂν δύναιτʼ ἂν ἀγένητον ποιεῖν; S. Tr. 743; ἅπαντα τἀ. πρῶτον ἦλθʼ ἅπαξ Id. Fr. 860; ἀγένητα ποιεῖν, ἅσσʼ ἂν ᾖ πεπραγμένα Agatho 5; αἰτίαι ἀ. groundless charges, Aeschin. 3.225; διαβολαί Alciphr. 3.58; ὕπνοι ἀ. baseless dreams, Phld. D. 1.22; ὧν οὐδὲν . . ἀ. was left undone, Isoc. 20.8.
- III translatorʼs error for Lat. infectus, dyed, Edict.Diocl. 24.13.

I

1 ingénito, increado del ser, Parm.B 8.3, Meliss.B 1, de los elementos, Emp.B 7, ἀρχή Pl.Phdr.245d, ψυχή Pl.Phdr.246a, τὸ πᾶν γενητὸν ἀγένητον Heraclit.B 50 (dud.), καὶ τούτων τὸ ἔσχατον ἀγένητον Arist.Metaph.999^b7, διὰ τὸ ἀγένητος εἶναι (ὕλη) Arist.Metaph.999^b13, ἰδέαι Plot.2.4.5, del cosmos, Arist.Cael.281^b26, Phlp.Aet.4.3.

2 eterno τὸ δὲ ἀγένητον εὐθὺ εἰς κύκλον τὸν ἀγένητον οὐ μεταβάλλει Dam.in Phlb.31.

II

1 que nunca ha ocurrido, inexistente τὰ μὲν ἀγένητα πως ἀδύνατα μαρτυρεῖν Gorg.B 11a.23, cf. τὸ γὰρ φανθὲν τίς ἂν δύναιτ' <ἂν> ἀγένητον ποεῖν; S.Tr.743, cf. Fr.860, ἀγένητα ποιεῖν ἅσσ' ἂν ᾖ πεπραγμένα Agatho 5, cf. Pl.Prt.324b, Lg.934a, Phld.Po.5.21.15, 37.16, 38.24

• no realizado τραύματα καὶ θανάτους καὶ φυγὰς ... ὧν οὐδὲν ἀγένητόν ἐστιν Isoc.20.8

• de Dios Padre, Ath.Al.M.26.81A, B.

2 irreal, sin fundamento real αἰτίαι Aeschin.3.225, ὕπνοι Phld.D.1.22.39.

III teñido (falsa traducción del lat. infectus), DP 24.13.

IV adv. -ως

1 como increado, de manera no generada ὡς ἀγενήτως τὸ πᾶν ὁρίζουσαν Procl.in R.2.170, τὸ κακὸν ἐκ τοῦ μὴ ὄντος ἀναιτίως καὶ ἀ. ἐπεισάγοντας Plu.2.1015b, cf. Syrian.in Metaph.146.1, Dam.in Prm.409.

2 eternamente Adam.Dial.156.

ἀ·γένητος, ος, ον :

1 qui n’a pas eu de naissance ou de commencement, Plat. Phædr. 245d ; Arstt. Cæl. 1, 11, 1, etc. ; d’où qui n’a pas de raison d’être : αἰτίαι ἀγένητοι, Eschn. 86, 1, accusations sans fondement ||

2 qui n’a pas existé, non réalisé, Soph. Tr. 743 ; Plat. Prot. 324b ||

3 p. suite, qui ne peut exister, qu’on ne peut réaliser, Isocr. 397a.

Étym. ἀ, γίγνομαι.

ἀ-γένητος -ον [γίγνομαι]
1. niet ontstaan, zonder oorsprong.
2. niet gebeurd: τὰ μὲν γὰρ ἀγένητά πως ἀδύνατα μαρτυρηθῆναι want het is onmogelijk dat er op enige manier wordt getuigd over wat niet gebeurd is Gorg. B 11a23; τὸ γὰρ φανθὲν τίς ἂν δύναιτ’ ἂν ἀγένητον ποεῖν want wie kan ongedaan maken wat al gebeurd is Soph. Tr. 743; ἀγενήτοις ὅμοια zaken die lijken op wat niet gebeurd is (d.w.z. onwaarschijnlijkheden) Plut. Cor. 38.1.

ἀγένητος, (γίγνομαι),
1) nichtgeworden, nichtentstanden, ἀρχη u. ψυχὴ ἀγένητόν ἐστι Plat. Phaedr. 245d ; ungeboren, τέκνα, ἀγένητα μᾶλλον εἶναι ἢ γενέσθαι Alc. II, 142c. Von Gott, ohne Anfang, neben ἀΐδιος Plut. Conv. 8.1 ; ἀγένητον καὶ ἀγνοούμενον de mus. 11.
2) nicht vorhanden, ungetan, Isocr. 20.8 (vulg. ἀγέννητον), dem πέπρακται entgegenstehend ; τὸ πραχθὲν ἀγένητον θεῖναι Plat. Prot. 324b, wie Soph. Tr. 740 nach Porsons Conj. τὸ γὰρ φανθὲν τίς ἂν δύναιτʼ ἂν ἀγένητον ποιεῖν (mss. ἀγέννητον); Plut. τὸ γεγενημένον οὐδὲ θεῷ δυνατόν ἐστι ποιεῖν ἀγένητον, consol. ad Apoll. 351 ; αἰτίαι ἀγ., die nicht vorhandenen, Aesch. 3.225 ; ähnl. Agath. bei Arist. Eth. Nic. VI.2.6.

no creado

a de la divinidad suprema

ἐπικαλοῦμαί σε, ἀέναε καὶ ἀγένητε
te invoco a ti, eterno y no creado P XIII 842

ἀγένητος γενέσθαι

- Iunborn, uncreated, unoriginated, Plat.
- IIof things, not done, not having happened, ἀγένητον ποιεῖν, Lat. infectum reddere, Soph.

Menu

Word wheel

ἀγένητος

Saved

Recent