ἀερώδης
ἀερώδης, like air
ἀερώδης, ες,
- like air, of the soul, Epicur. Fr. 314; Astrol., of signs, connected with the air, Vett.Val. 7.26; light of texture, Sch. E. Or. 1431.
- 2 = ἀέρινος 2, τὴν χρόαν Dsc. 5.152 (dub.).
- 3 τὸ ἀ. the airy nature, Placit. 2.11.2, al., cf. Arist. Mu. 395a20.
- II full of air, Id. PA 669b2.
I
1 aéreo, consistente en aire
τῆς τοῦ πλεύμονος κινήσεως οὔσης ἀερώδους
• propio de la naturaleza del aire
ἡ ἀ. οὐσία
νεφέλη
op. τὸ πυρῶδες
op. τὸ γεῶδες
op. τὸ φωτοειδές
2 semejante al aire
• astrol. relacionado con el aire
• ligero Sch.E.Or.1431D.
II oscuro
σποδός ἀ. ... τὴν χρόαν
ἀερώδης, ης, ες [ᾱ]
1 de nature aérienne, aérien, Arstt. Mund. 4, 18 ; particul. qui a la couleur de l’air, Diosc. 5, 170 ||
2 brumeux, vaporeux, Plut. M. 888b.
Étym. ἀήρ, -ωδης ; cf. ἀεροειδής.
ἀερώδης, ες, luftartig, luftig, Arist. mund. 4 ; nebelig, dunkel, Sp., wie Plut., neben πυρῶδες.