ἀεσίμαινα
ἀεσίμαινα· ἡ τοῖς πνεύμασι τῶν ἀνέμων μαινομένη, θαλάσσης δὲ τὸ ἐπίθετον, Hsch. ἄεσις· πόνος, βλάβη, Hsch., EM 20.48.
que enloquece con el soplar del viento epít. del mar, Hsch.
que enloquece con el soplar del viento epít. del mar, Hsch.