ἀερσίλοφος
ἀερσίλοφος, high-crested
ἀερσί-λοφος, ον,
- high-crested, A.R. 2.1060; of places, Nonn. D. 2.684, al.
I
1 de alto penacho
τρυφαλεῖαι
2 de alto cuello
3 de altas cumbres
Ταῦρος
χῶρος
II que levanta montañas
ἀερσί·λοφος, ος, ον [ῐ]
1 au panache élevé, A. Rh. 2, 1061 ||
2 à la cime élevée, Nonn. D. 8, 75.
Étym. ἀείρω, λόφος.
ἀερσίλοφος, [ῐ] mit hohem Helmbusch, τρυφάλειαι Ap.Rh. 2.1061 ; Nonn.