ἀερσικάρηνος
de alta cumbre, elevado Paul.Sil.Soph.814.
ἀερσι·κάρηνος, ος, ον [ῐᾰ] qui relève la tête, P. Sil. Ecphr. ag. Soph. 814.
Étym. ἀείρω, κάρηνον.
ἀερσικάρηνος, [ῐ] das Haupt erhebend, Paul.Sil.
de alta cumbre, elevado Paul.Sil.Soph.814.