ἀλειτούργητος
ἀλειτούργητος, free from liturgies
ἀλειτ-ούργητος, ον,
- free from λειτουργίαι, ἀ. πασᾶν τᾶν λειτουργιᾶν Decr. Byz. ap. D. 18.91; πάσης ὑπουργίας Megasth. ap. D.S. 2.40, cf. Din. Fr. 89.5, IG 2(2).682.17, POxy. 62 v (iii A. D.); ἀ. καὶ ἀνεπίσταθμος IG 7.2413 (Thebes): metaph., ἡ θεία φύσις ἀ. διατηρείσθω Epicur. Ep. 2 p.42 U.
exento de liturgias, PCair.Zen.451.4 (III a.C.), IG 7.2413 (Tebas II a.C.), IG 12(2).484.2 (Mitilene III d.C.),
ἀλειτούργητοι ... πασᾶν τᾶν λειτουργιᾶν
exentos de todas las liturgiasἀτελῆ καὶ ἀλιτούργητον εἶναι
ἀλειτούργητοι ὄντες οἱ φιλόσοφοι πάσης ὑπουργίας
• en época crist. del clero exento respecto a las obligaciones con la curia, Bas.Sel.Or.M.85.141A, Ath.Al.H.Ar.78.3
• fig. de la divinidad exenta de cargas y obligaciones Epicur.Ep.[3] 97.
ἀ·λειτούργητος, ος, ον, exempt des charges publiques, Dém. 256, 10 (décr.); Din. (Poll. 8, 156).
Étym. ἀ, λειτουργέω.
ἀλειτούργητος, frei von Staatslasten (λειτουργίαι), Dem. im Psephisma der Byzantier, 18.91 ; πάσης ὑπουργίας, von jeder Dienstleistung, DS. 2.40.