ἀλειτήριος

impío, maldito, enemigo del estado Ὀλύνθιοι αἰχμάλωτοι D.19.197, de los partidarios de Filipo, D.19.226, referido a Demóstenes τὸν τῆς Ἑλλάδος ἀλειτήριον στεφανοῦν Aeschin.3.157, cf. Din.1.77, κοινὸν ἀλειτήριον τῶν ... ἀπολωλότων ἁπάντων D.18.159, cf. ἀλιτήριος.
•Probablemente *H₂leit-, cf. aaa. leid, an. leiþr; cf. ἀλιτρός, ἀλιταίνω, ἀλοιτός, con otros vocalismos.