Logeion | ἀμέρδω

ἀμέρδω [ᾰ], fut. -σω Orph. L. 169: aor. ἤμερσα, poet. ἄμ- (v. infr.):— Pass., aor. ἠμέρθην (v. infr.).—Ep., rarely in Trag., never in Att. Prose:—

deprive, bereave one of something properly belonging to one, c. acc. pers. et gen. rei, ὀφθαλμῶν μὲν ἄμερσε Od. 8.64 (v. l.); εὖτʼ ἂν δὴ Κύκνον γλυκερῆς αἰῶνος ἀμέρσῃς Hes. Sc. 331, cf. Simon. 117; εἰ μὴ στάσις . . σʼ ἄμερσε πάτρας Pi. O. 12.16: also c. dupl. acc. pers. et rei, τιμὴν ἤμερσεν Ὀλύμπια δώματʼ ἔχοντας h.Cer. 312: also c. acc. et dat., ὀφθαλμῶν σέλας ἤμερσε βροτοῖσιν Man. 6.550:—Pass., to be bereft of, φίλης αἰῶνος ἀμερθῇς Il. 22.58; οὐδέ τι δαιτὸς ἀμέρδεαι Od. 21.290; τὸ ἧπαρ τῆς ἐκροῆς ἀμερθέν Aret. CA 2.6, cf. Hierocl. in CA 24 p.470 M.: rarely c. acc. rei, ἂν . . καρπὸν ἀμερθῶσι Thphr. HP 9.8.2.
- - 2 c. acc. pers. only, bereave of natural rights, τὸν ὁμοῖον ἀμέρσαι Il. 16.53; ὄσσε δʼ ἄμερδεν αὐγὴ χαλκείη blinded the eyes, ib. 13.340, cf. Hes. Th. 698; ἔντεα πατρὸς καλά, τὰ . . καπνὸς ἀμέρδει robs of their lustre, tarnishes, Od. 19.18.
  - 3 Act. in pass. sense, lose, βίον E. Hec. 1027 (lyr.).
- II later, = ἀμέργω, pluck, λειμώνιον ἄνθος ἀμέρσας (cj. Scalig.) AP 7.657 (Leon.). (ἀ- euph., cf. μέρδει.)

1 dañar c. ac. ὄσσε δ' ἄμερδεν αὐγὴ χαλκείη Il.13.340, ὄσσε δ' ἄμερδε ... αὐγὴ ... κεραυνοῦ Hes.Th.698, ἔντεα ... καπνὸς ἀ. Od.19.18

• perjudicar, dañar ὁππότε δὴ τὸν ὁμοῖον ἀνὴρ ἐθέλῃσιν ἀμέρσαι Il.16.53

• abs. οἵγ' ἐθέλοντες ἀμέρσαι (op. οἱ μὲν ἀμυνόμενοι) A.R.1.749.

2 privar, quitar c. gen. o ac. neutr. de cosa ὀφθαλμῶν μὲν ἄμερσε, δίδου δ' ἡδεῖαν ἀοιδήν Od.8.64, οὐδέ τι δαιτὸς ἀ. Od.21.290, γλυκερῆς αἰῶνος ἀ. Simon.130.3D.

• c. ac. de pers. y gen. de cosa θυσιῶν ἤμερσεν Ὀλύμπια δώματ' ἔχοντας h.Cer.312, εὖτ' ἂν δὴ Κύκνον γλυκερῆς αἰῶνος ἀμέρσῃς Hes.Sc.331, εἰ μὴ ... σ' ἄμερσε πάτρας Pi.O.12.16

• c. dat. de pers. y ac. de cosa ὀφθαλμῶν σέλας ἀμφοτέρων ἤμερσε βροτοῖσιν Man.6.550

• c. ac. neutr. y giro preposicional ἄ]μερσαν ... ἐκ χειρῶν γέρας B.11.36

• tb. c. dat. de pers. y ac. objeto de cosa μερόπεσσι ... ὄρθριον ὕπνον ἄμερσε ... χελιδών la golondrina privó a los hombres del sueño mañanero Nonn.D.3.13

• tb. c. ac. obj. βίοτον E.Hec.1027

• de ahí en v. pas. perder, ser privado de c. gen. μηδὲ ... φίλης αἰῶνος ἀμερθῇς y para que no pierdas tu vida, Il.22.58, ὀλβίου αἰῶνος ἀμερθείς Emp.B 158, τὸ ἧπαρ τῆς ἐκροῆς ἀμερθέν el hígado privado de su capacidad de secreción Aret.CA 2.6.1, c. ac. de rel. ὅταν ἀμερθῶσι τὸν καρπόν cuando (las plantas) son privadas de su fruto Thphr.HP 9.8.2

• tb. abs. ὡς δ' ὅτε τηκόμενος φλογερῷ πυρὶ κηρὸς ἀμερθῇ como cundo se pierde la cera derretida por el fuego brillante Apoll.Met.Ps.67.3 (pero cf. ἀμέλδειν).
•Cf. ἀμέργω.

1 ἀ·μέρδω (f. -έρσω, ao. ἤμερσα, pf. inus. ; pass. seul. ao. ἠμέρθην) [ᾰ]

1 priver de sa part, priver : τινός, Od. 8, 64, de qqe ch. ; τινά τινος, Hés. Sc. 331 ; τινά τι, Hh. Cer. 312, priver ou frustrer qqn de qqe ch. ; τινί τι, Opp. C. 2, 619, enlever qqe ch. à qqn ; avec un seul. rég. de pers. : τινά, Il. 16, 53, dépouiller, spolier qqn ||

2 être privé de, perdre : βίον, Eur. Hec. 1025, la vie ||

3 postér. cueillir (cf. ἀμέργω) acc. Anth. 7, 657 ; Nic. Th. 686 ||

Moy. (seul. part. ao. ἀμερσάμενος), priver de, dépouiller, Anth. 15, 32 ||

➳ Act. impf. 3 sg. poét. ἄμερδε, Il. 13, 340 ; Hés. Th. 698. Fut. inf. poét. ἀμερσέμεναι, Q. Sm. 6, 243 ; ao. poét. ἄμερσα [ᾰμ] Od. 8, 64 ; dor. ἄμερσα [ᾱμ] Pd. O. 12, 16. Pass. prés. ind. 2 sg. poét. ἀμέρδεαι, Od. 21, 290.

Étym. R. indo-europ. *h₂merd-, faire du tort ; cf. lat. mordeo et p.-ê. ἀμείρω.

2 ἀ·μέρδω (seul. prés. et impf. épq. ἄμερδον)

1 aveugler, acc. Il. 13, 340 ||

2 obscurcir, ternir, acc. Od. 19, 18.

Étym. v. le préc.

ἀμέρδω, aor. act. ἤμερσα, poët. ἄμερσα; aor. pass. ἠμέρθην, ruïneren, krachteloos maken; met acc.: ὄσσε δ’ ἄμερδεν αὐγὴ χαλκείη de bronzen gloed verblindde de ogen Il. 13.340; ἀμέρσας βίον na je leven te hebben verwoest Eur. Hec. 1027; beroven van, met acc. en gen.: τόν ... ὀφθαλμῶν μὲν ἄμερσε zij had hem beroofd van zijn gezichtsvermogen Od. 8.64; pass., met gen.: μή ... φίλης αἰῶνος ἀμερθῇς opdat je niet van je dierbare leven wordt beroofd Il. 22.58.

ἀμέρδω, (ἀμείρω, μέρος, vgl. Buttmann Lexil. I.137), unteilhaftig machen, berauben, Hom. sechsmal, Od. 8.64 ὀφθαλμῶν μὲν ἄμερσε (verst. τὸν Δημόδοκον), Il. 16.53 ὁππότε δὴ τὸν ὁμοῖον ἀνὴρ ἐθέλῃσιν ἀμέρσαι, 22.58 αὐτὸς δὲ φίλης αἰῶνος ἀμερθῇς, Od. 21.290 οὐδέ τι δαιτὸς ἀμέρδεαι, 19.18 ἔντεα καλά, τά μοι ἀκηδέα καπνὸς ἀμέρδει, des Glanzes beraubt, blind macht ; Il. 13.340 ὄσσε δʼ ἄμερδεν αὐγὴ χαλκείη κορύθων ἄπο λαμπομενάων κτἑ., blendete die Augen ; – Hes. Th. 698, Sc. 331 ; Pind. πάτρας Ol. 12.18 ; mit doppeltem acc. τιμὴν ἤμερσεν Ὀλύμπια δώματʼ ἔχοντας H.h. Cer. 312 ; rauben, βίοτον Eur. Hec. 1080 ; beschädigen, sp.D.; Nic. Ther. 686 ἄμερσεν = ἄμερξεν.

ἀμέρδω

3 sing. aor. ἄμερσε Od. 8.64.

Infin. ἀμέρσαι Il. 16.53.

2 sing. aor. subj. pass. ἀμερθῇς Il. 22.58.

- 1
  To deprive of or debar from.
  With genit.: αἰῶνος Il. 22.58. Cf. Od. 8.64, Od. 8.290.
- 2
  To despoil, rob Il. 16.53.
- 3
  To blind (the eyes) Il. 13.340.
- 4
  To deprive of lustre, tarnish Od. 19.18.

ἀ˘μέρδω

1deprive c. acc. & gen. εἰ μὴ στάσι ἀντιάνειρα Κνωσίας σʼ ἄμερσε πάτρας O. 12.16

ἀμέρδω (1) (μέρος), aor. ἤμερσα, ἄμερσα, inf. ἀμέρσαι, pass. pres. ἀμέρδεαι, aor. subj. ἀμερθῇς: deprive of oneʼs share, deprive, Od. 8.64; pass., be deprived of, forfeit, τινός, Il. 22.58, Od. 21.290.

ἀμέρδω (2) (μάρμαρος), only pres. and ipf.: dazzle, blind by excess of light, Il. 13.340; similarly, make lustreless, tarnish, ἔντεα κάπνος ἀμέρδει, Od. 19.18.

ἀμέρδω a_euphon, μείρομαι

- - 1to deprive of, bereave of, a thing, c. gen., Hes., Od.:—Pass. to be bereft of a thing, αἰῶνος, δαιτός Hom.
  - 2c. acc. pers. only, to bereave of his rights, to rob, Il.; ὄσσε δʼ ἄμερδεν αὐγή the glare bereft the eyes of power, blinded them, Il.; ἔντεα καπνὸς ἀμέρδει the smoke robs the arms of lustre, tarnishes them, Od.

Menu

Word wheel

ἀμέρδω

Saved

Recent