ἀμεμφής
ἀμεμφής, blameless
- = ἄμεμπτος I, IG 12(3).1075 (Melos), Pi. O. 6.46, A. Pers. 168, Supp. 581; in epitaph, Εὔκλειαν ἀ. Ἀρχ.Ἐφ. 1910.66 (Piraeus):—poet. and late Prose, Plu. Cim. 2, Jul. Or. 2.99a.
- II Act., = ἄμεμπτος II, Plu. Cons.ux. 2.610e; ἀ. τῶν ἀμελειῶν Id. Aem. 3. Adv. -φῶς, Ion. -φέως Orph. H. 43.11.
I
1 de cosas y abstr. irreprochable, intachable, magnífico
Φιλότητος ἀμεμφέος ἄμβροτος ὁρμή
ἀ. ἰῷ μελισσᾶν
πλόκος
πλοῦτος
δέξαι τόδ' ἀμ[ε]νπhὲς ἄγαλμα
δῆρις
τροφή
εὔκλεια
βίος
ἔργον
ἀρχή
βότρυς
• tb. de pers.
γείνατο παῖδ' ἀμεμφῆ
2 que no reprocha, que no se queja
εἰ τὸ θεῖον εὔκολόν τις ἡγεῖται καὶ ἀμεμφὲς εἶναι τῶν ἀμελειῶν
si se considera que la divinidad es contentadiza y que no reprocha los actos de negligenciaτὸ πρὸς τὴν τύχην ἵλεων καὶ ἀμεμφές
una actitud propicia y que no se queja de la suerte
II adv. -ῶς, jón. -έως irreprochable, magníficamente
οὐ γὰρ ἀμεμφέως τῶν πᾶν ἐξέστηκεν
εὐκάρπους καιρῶν γενέσεις ἐπάγουσαι ἀμεμφῶς
ταῖς ἄλλαις ὑπηρεσίαις ἀμεμφῶς ὑπ' ἐμοῦ πεπραγμένα[ις
1. onberispelijk:
2. niet geneigd tot klagen:
- 1blameless δύο δὲ γλαυκῶπες αὐτὸν ἐθρέψαντο δράκοντες ἀμεμφεῖ ἰῷ μελισσᾶν καδόμενοι i. e. honey O. 6.46