ἀμεμψιμοίρητος

ἀμεμψιμοίρητος, unexceptionable

ἀμεμψι-μοίρητος, ον,

unexceptionable, OGI 323 (Pergam.), PPar. 63.8 (ii B. C.). Adv. -τως without cause of complaint, BGU 251 (i A. D.).

Menu