ἀμεμψίμοιρος
ἀμεμψίμοιρος, not complaining of one’s lot
ἀμεμψί-μοιρος, ον,
- not complaining of oneʼs lot, Teles p. 56.2 H., M.Ant. 5.5.
que no se queja de su suerte Teles p.56.2
• subst. τὸ ἀ. la aceptación del propio destino M.Ant.5.5.
ἀ·μεμψίμοιρος, ος, ον [ῐ] qui ne se plaint pas de son sort, Télès (Stob. Fl. 108, 83); M. Ant. 5, 5.
ἀμεμψίμοιρος, nicht unzufrieden mit seinem Geschick, M.Ant. 5.5.