Logeion | ἀμενηνός

ἀμενην-ός [ᾰ], όν, also ή, όν Opp. H. 2.58: (ἀ- priv., μένος):—poet. Adj., in Hom. chiefly of ghosts or shades,

fleeting, νεκύων ἀ. κάρηνα Od. 10.521, al.; of dreams, 19.562; of one wounded, ἀ. ἔα χαλκοῖο τυπῇσι Il. 5.887; Πυγμαῖοι Hes. Oxy. 1358.18; rare in Trag. (alw. lyr.), ἀ. ἀνήρ, of Ajax, S. Aj. 890; νεκύων ἀ. ἄγαλμα E. Tr. 193.
- - 2 of men in general, fleeting, feeble, φῦλʼ ἀ. ἀνθρώπων h.Cer. 352; σκιοειδέα φῦλʼ ἀ. Ar. Av. 686.
  - 3 in physical sense, feeble, weak, ἰσχνοῖσι καὶ ἀμενηνοῖσι Hp. Prorrh. 2.30; ἀ. φωνή Arist. Pr. 899a30; οἱ ἄκεντροι σφῆκες . . ἀμενηνότεροι Id. HA 628b4, cf. Ti.Locr. 100c; ὕδωρ -ότατον πάντων Arr. Ind. 6.3; ἀ. κλῆμα, φῦλλον, Thphr. CP 3.14.5, HP 3.9.1; σπερμάτιον 4.12.2 (Comp.); πῦρ Ph. 2.564; faint, shadowy, ὄναρ Them. Or. 21.263c:—neut. as Adv., feebly, faintly, ἀμενηνὸν φθέγγεσθαι Arist. Pr. 899a31; δρᾶν Philostr.Jun. Im. 17; ἀμενηνὰ φαείνειν Arat. 905. Regul. Adv. -νῶς Agathem. ap. Gal. 8.938.
- II (as if from ἀ- priv., μένω) not permanent, κατηγορίαι Simp.in Ph.832.12.

A

I

1 de muertos, figuraciones y sueños que carece de la fuerza vital, fantasmagórico νεκύων ἀμενηνὰ κάρηνα Od.10.521, 536, 11.29, cf. Ar.Fr.222, Luc.DMort.20.2, νεκύων ἀμενηνὸν ἄγαλμα E.Tr.193, δοιαὶ γάρ τε πύλαι ἀμενηνῶν εἰσὶν ὀνείρων Od.19.562, (ὄναρ) ἀμενηνόν τε ὄντως Them.Or.21.263c, (εἴδωλα) ἀμενηνὰ γὰρ καὶ ἀσθενῆ Plot.3.6.7, cf. ὕστερον αὖτ' ἀμενηνὸς ἀπείρονι κάππεσε δούπῳ A.R.4.1688.

2 de pers. debilitado, flojo, sin vigor debido a heridas o enfermedad ἤ κε ζὼς ἀμενηνὸς ἔα χαλκοῖο τυπῇσι Il.5.887, ἰσχνοῖσί τε ἐοῦσι καὶ ἀμενηνοῖσι Hp.Prorrh.2.30, λεπτὴ καὶ ἀμενηνὴ (la mujer) ἐκ τῶν ἐπιμηνίων Hp.Mul.1.5

• de los hombres op. los dioses φῦλ' ἀμενηνὰ χαμαιγενέων ἀνθρώπων h.Cer.352

• de ciertos pueblos o razas Πυγμαῖ[οι] ἀμενηνοί Hes.Fr.150.18, σκιοιδέα φῦλ' ἀμενηνά Ar.Au.686

• gener. débil, desdichado μή με ζῶντ' ἀμενηνὸν ἐν ἀνθρώποισιν ἐάσῃς ναίειν h.Ven.188, ἀμενηνὸν ἄνδρα S.Ai.890, γέρων ὡσείτ' ἀμενηνός Mosch.4.113

• impotente (Ἀφροδίτης) ἔργα πρὸς ἰμερόεντα ... ἀμενηνὸν ἐόντα (φῶτα) Orph.L.470.

II

1 de animales, plantas, abstr. débil εἰσὶ δ' οἱ ἄκεντροι (σφῆκες) ἐλάττους καὶ ἀμενηνότεροι Arist.HA 628^b4, (νάρκη) μαλακή τε δέμας καὶ πᾶσ' ἀμενηνή Opp.H.2.58, τὰ δὲ κλήματα ἀμενηνὰ διὰ τὴν τῆς τροφῆς ἀσθένειαν Thphr.CP 3.14.5, cf. HP 4.12.2, Orph.A.916, οἱ μιμούμενοι ἀμενηνῇ τῇ φωνῇ μιμοῦνται Arist.Pr.899^a30, cf. 31, ἀμενηνὴ ἡ ζωὴ τοῦ ζῴου αὐτοῦ Plot.6.6.18, τῷ τὰς κινάσιας ἀμενηνοτέρας γίγνεσθαι Ti.Locr.100c.

2 del agua, fuego, luz, etc. sutil, inconsistente τὸ δὲ φύλλον (ἔχουσα) λεπτότερον καὶ ἀμενηνότερον ἡ παραλία (πεύκη) Thphr.HP 3.9.1, φόως ἀ. Arat.786, ἀμενηνὰ φέρεσθαι debilitarse (la luz de las estrellas), Arat.1016, σκιαί Ph.2.215, πῦρ Ph.2.564, ἀμενηνότερον πάντων εἶναι τὸ ὕδωρ ἐκεῖνο Arr.Ind.6.3.

3 anulado εἰναετῆ λώβην ἀμενηνὸν ἔθηκας sanaste una dolencia de nueve años Orph.L.348.

III

1 neutr. como adv. débil, vacilante, imprecisamente μηδ' ... σκοπιὴν ταύτην ἀμενηνὰ φυλάσσειν no vigiles este examen (astronómico) de manera imprecisa Arat.883, εἰ ... ἀμενηνὰ φαείνοι si brilla vacilantemente Arat.905.

2 neutr. como adv. apagadamente (τὠφθαλμὼ) ἀμενηνὸν ὁρῶντας (los ojos) que miran apagadamente Philostr.Iun.Im.17.1.

3 adv. -ῶς débilmente ἀμενηνῶς γὰρ καὶ ἐκλύτως πρόσεισι τῇ ἁφῇ Agathin. en Gal.8.938.

B no permanente (por falsa etimología a partir de μένω) αἴτιον δέ ἐστι τὸ ἀμενηνὰς ταύτας εἶναι (τὰς κατηγορίας) Simp.in Ph.832.12.

ἀ·μενηνός, ός, όν, sans consistance, vacillant, faible, en parl. d’ombres, de songes, de blessés, etc. Il. 5, 887 ; Od. 10, 521 ; 19, 562, etc. ; Soph. Aj. 890 ; Eur. Tr. 193 ; des mortels en gén. Hh. Cer. 352 ; Ar. Av. 686 ; postér. de choses (voix, Arstt. Probl. 11, 6, 2 ; feuille, Th. H.P. 3, 9, 1, etc.); adv. ἀμενηνόν, Arstt. Probl. 11, 6, 2 ; Philstr. 889 ; ou ἀμενηνά, Arat. 905, sans force, faiblement ||

Cp. -ότερος, T. Locr. 100c ; Arstt. H.A. 10, 41 ; Th. l. c. ||

➳ Fém. -ή, Opp. H. 2, 58.

Étym. ἀ, μένος.

ἀμενηνός -ον [ἀμενής] krachteloos, zwak: νεκύων ἀμενηνὰ κάρηνα de krachteloze hoofden der overledenen Od. 10.521.

ἀμενηνός, fem. ἀμενηνή Opp. H. 2.58 (μένος, μένω), nicht Stand haltend, kraftlos, Hom. sechsmal, Il. 5.887 ἤ κε ζὼς ἀμενηνὸς ἔα χαλκοῖο τυπῇσιν, Od. 19.562 δοιαὶ γάρ τε πύλαι ἀμενηνῶν εἰσὶν ὀνείρων, 10.521, 536, 11.29, 49 νεκύων ἀμενηνὰ κάρηνα ; – Eur. Troad. 193 ἀμ. νεκύων ἄγαλμα ; φῦλα ἀνθρώπων h.Cer. 352 ; vgl. Ar. Av. 686 ; ἀνήρ Soph. Aj. 874 ; κινήσεις ἀμενηνότεραι Tim.Locr. 100c ; Theophr.; Luc. Gall. 5.
• Adv. ἀμενηνῶς Galen.; ἀμενηνὰ φαείνειν Arat. 173.

ἀμενηνός

[ἀ-1.

App. obscurely conn. with μένος.]

Weak, powerless Il. 5.887.

Of ghosts, fleeting, feeble Od. 10.521, 536, Od. 11.29, 49.

Of dreams, fleeting, transient Od. 19.562.

ἀμενηνός (μένος): powerless, feeble, Il. 5.887; of the shades of the dead, νεκύων ἀμενηνὰ κάρηνα, of dreams, ‘unsubstantial,’ Od. 19.562.

ἀμενηνός μένος

- - 1powerless, fleeting, feeble, of ghosts, Od., etc.; of dreams, Od.; of one wounded, Il.
  - 2of mortal men generally, Hhymn., Ar.

Menu

Word wheel

ἀμενηνός

Saved

Recent