ἀνισότονος
ἀνισότονος, unequally stretched
ἀνῐσό-τονος,
- unequally stretched, βρόχος Heliod. ap. Orib. 44.14.2; not in unison, Ptol. Harm. 2.2.
I desigualmente estirado
βρόχος
II mús.
1 que no va al unísono
φθόγγοι
2 que varia en el tono
ψόφοι
ἀνισό·τονος, ος, ον [ᾰῐ] non à l’unisson, Ptol. Porph. Comm. 259.
Étym. ἄν. τόνος.