ἀνιστόρητος
ἀνιστόρητος, ignorant of history
ἀνιστόρ-ητος, ον,
- ignorant of history, uninformed, περί τινος Plb. 12.3.2; τινός Phld. Rh. 1.188 S., Arr. Epict. 1.6.23, cf. D.Chr. 12.59. Adv. -τως, ἔχειν τινός Plu. Demetr. 1.
- II uninvestigated, Ph. Bel. 78.36; unrecorded, Phld. Mus. p.28 K., Plu. QConv. 2.731c; χώρα, ἰδέαι ὀρνέων, Agatharch. 58, 84.
I
1 de cosas que no ha sido investigado
μηδέν
• que no ha sido registrado
καινὸν οὐδὲν ... κακίας εἶδος
ὀρνέων ... ἰδέας
τὸ δὲ Τυρταῖον αὐτοὺ[ς] ... προτετιμ[ηκέ]ναι διὰ μουσικὴν ἀνισ[τόρη]τον ἔοικεν εἶναι
2 de pers. que desconoce, que carece de información
περὶ τῶν κατὰ τὴν Λιβύην
μετὰ τὴν ἰσχὺν τ[ῶ]ν διατριβῶν ἀνιστόρητοι
τούτων
τῶν τοιούτων
II adv. -ως sin conocer
τῶν φαύλων ... ἀ. ἔχοιμεν
somos desconocedores de los que valen poco
ἀν·ιστόρητος, ος, ον :
1 non renseigné sur, gén. Arr. Epict. 1, 6, 23, ou περί τινος, Pol. 12, 3, 2, sur qqe ch. ||
2 non mentionné dans l’histoire, inconnu, Plut. M. 731c, 733b.
Étym. ἀν-, ἱστορέω.
ἀνιστόρητος, 1) nicht erwähnt in der Geschichte, unbekannt, Plut., Jos.
2) der Geschichte unkundig, also etwas nicht wissend, Plut. ἀνιστορήτως ἔχειν τινός Demetr. 1 ; der etwas nicht erforscht hat, περί τινος, Pol. 12.3.
2) der Geschichte unkundig, also etwas nicht wissend, Plut. ἀνιστορήτως ἔχειν τινός Demetr. 1 ; der etwas nicht erforscht hat, περί τινος, Pol. 12.3.
ἀνιστόρητος
a_privat., ἱστορέω
- ignorant of history:— adv., ἀνιστορήτως ἔχειν τινός to be uninformed about a thing, Plut.