ἀνίστημι
ἀνίστημι, to make to stand up, raise up
- A causal in pres. ἀνίστημι (later ἀνιστάω S.E. M. 9.61): impf. ἀνίστην: fut. ἀναστήσω, poet. ἀνστήσω: aor. 1 ἀνέστησα, Ep. ἄνστησα, Aeol. 3 pl. ὄστασαν Hsch.: pf. ἀνέστακα LXX 1 Ki. 15.12, Arr. Epict. 1.4.30: also in aor. 1 Med. ἀνεστησάμην (v. infr. I.5, III.6).
- I make to stand up, raise up, γέροντα δὲ χειρὸς ἀνίστη he raised the old man up by his hand, Il. 24.515, cf. Od. 14.319; τί μʼ αὖ . . ἐξ ἑδρας ἀνίστατε; S. Aj. 788; ἀ. τινὰ ἐκ τῆς κλίνης Pl. Prt. 317e; ὀρθὸν ἀ. τινά X. Mem. 1.4.11; ἀπὸ τοῦ καθαρμοῦ τινα D. 18.259.
- 2 raise from sleep, wake up, Il. 10.32, etc.; εἰς ἐκκλησίαν ἀ. τινά Ar. Ec. 740; ἀ. τινὰ ὠμόϋπνον Eup. 305: metaph., ἀ. νόσον S. Tr. 979.
- 3 raise from the dead, οὐδέ μιν ἀνστήσεις Il. 24.551, cf. A. Ag. 1361, S. El. 139; from misery or misfortune, Id. Ph. 666, Aeschin. 1.67.
- 4 produce a witness, etc. (cf. III.6), προφήτην ὑμῖν ἀ. ὁ Θεός Act.Ap. 3.22, al.
- 5 after Hom., also of things, set up, build, στήλας v.l. in Hdt. 2.102; πύργους X. Cyr. 7.5.12, etc.; τρόπαια Διί E. Ph. 572; ἀνδριάντα ἐς Δελφούς Philipp. ap. D. 12.21; so ἀ. τινὰ χρυσοῦν, χαλκοῦν (in pure Attic ἱστάναι), set up a golden, brazen statue of him, Plu. Superst. 2.170e, Brut. 1 (Pass., v. infr. B):—so in aor. 1 Med., ἀναστήσασθαι πόλιν build oneself a city, Hdt. 1.165; ἀνεστήσαντο δὲ βωμούς they set them up altars, Call. Dian. 199.
- b build up again, restore, τείχη D. 20.68: metaph., θεῶν τιμάς E. HF 852.
- 6 put up for sale, Hdt. 1.196.
- II rouse to action, stir up, ἀλλʼ ἴθι νῦν Αἴαντα . . ἄνστησον Il. 10.176, cf. 179, 15.64, etc.: c. dat. pers., raise up against another, τούτῳ δὲ πρόμον ἄλλον ἀναστήσουσιν ib. 7.116 (v. infr. B. I.5): rouse to arms, raise troops, Th. 2.68, 96; ἀ. πόλεμον ἐπί τινα Plu. Cor. 21; ἀναστήσας ἦγε στρατόν he called up his troops and marched them, Th. 4.93, cf. 112, etc.
- III make people rise, break up an assembly by force, Il. 1.191; but ἐκκλησίαν ἀναστῆσαι adjourn it, X. HG 2.4.42.
- 2 make people emigrate, transplant (cf. infr. B. II.2), ἔνθεν ἀναστήσας ἄγε Od. 6.7; ἀνίστασαν τοὺς δήμους Hdt. 9.73; Αἰγινήτας ἐξ Αἰγίνης Th. 2.27; even γαῖαν ἀναστήσειν A.R. 1.1349; οἴκους Plu. Publ. 21; also ἀ. τινὰ ἐκ τῆς ἐργασίας D. 18.129.
- 3 make suppliants rise and leave sanctuary, Hdt. 5.71, Th. 1.137, S. OC 276, etc.: also ἀ. στρατόπεδον ἐκ χώρας make an army decamp, Plb. 29.27.10; τὰ πράγματα ἀνίστησί τινα Plu. Alc. 31.
- 4 ἀ. ἐπὶ τὸ βῆμα make to ascend the tribune, Id. An seni 2.784c, cf. Cam. 32.
- 5 of sportsmen, put up game, X. An. 1.5.3, cf. Cyr. 2.4.20 (Pass.), Cyn. 6.23, D.Chr. 2.2.
- 6 μάρτυρα ἀναστήσασθαί τινα call him as oneʼs witness, Pl. Lg. 937a.
- B intr. in pres. and impf. ἀνίσταμαι, -μην, in fut. ἀναστήσομαι, in aor. 2 ἀνέστην (but ἀναστῶ, for ἀναστήσω, Crates Com. 4D.), imper. ἄστηθι (for ἄν-στηθι) Herod. 8.1, part. ἀστάς IG 4.951.112 (Epid.): pf. ἀνέστηκα, Att. plpf. ἀνεστήκη; also pf. ἀνεστέασι Hdt. 3.62: aor. Pass. ἀνεστάθην, Aeol. part. ὀσταθείς Hsch.:—stand up, rise, esp. to speak, τοῖσι δʼ ἀνέστη Il. 1.68, 101, etc.; ἐν μέσσοισι 19.77: in Att. c. fut. part., ἀ. λέξων, κατηγορήσων, etc.: so c. inf., ἀνέστη μαντεύεσθαι Od. 20.380: in part., ἀναστὰς εἶπε E. Or. 885; παραινέσεις ἐποιοῦντο ἐν σφίσιν αὐτοῖς ἀνιστάμενοι Th. 8.76; also, rise from oneʼs seat as a mark of respect, θεοὶ δʼ ἅμα πάντες ἀνέσταν Il. 1.533; ἀπὸ βωμοῦ (cf. A. ΙΙΙ.3) Aeschin. 1.84.
- 2 rise from bed or sleep, ἐξ εὐνῆς ἀνστᾶσα Il. 14.336, cf. A. Eu. 124; εὐνῆθεν Od. 20.124; ὄρθρου ἀ. Hes. Op. 577; ὀψέ Ar. V. 217; οὐδʼ ἀνιστάμην ἐκ κλίνης, of a sick person, And. 1.64: abs., rise from sleep, Hdt. 1.31.
- 3 rise from the dead, Il. 21.56, cf. 15.287, Hdt. 3.62, A. Ag. 569; παρὰ τῶν πλειόνων Ar. Ec. 1073.
- 4 rise from an illness, recover, ἐκ τῆς νούσου Hdt. 1.22, cf. Pl. La. 195c: abs., Th. 2.49.
- 5 rise as a champion, Il. 23.709; θανάτων χώρᾳ πύργος ἀνέστα [Oedipus] S. OT 1201: hence c. dat., stand up [to fight against . .], Ἀγκαῖον . ., ὅς μοι ἀνέστη Il. 23.635; μή τίς τοι . . ἄλλος ἀναστῇ Od. 18.334; Τυφῶνα θοῦρον πᾶσιν ὃς ἀνέστη θεοῖς A. Pr. 354 codd.; v. supr. A. II.
- 6 rise up, rear itself, πύργοι E. Ph. 824 (lyr.), cf. Plb. 16.1.5; of statues, etc., to be set up, Plu. Util. 2.91a, Apophth.reg. 198f: metaph., μή τι ἐξ αὐτῶν ἀναστήῃ κακόν Pi. P. 4.155; πόλεμος D.H. 3.23; θορύβου ἀναστάντος App. BC 1.56.
- 7 to be set up, βασιλεύς as king, Hdt. 3.66 codd.
- 8 of a river, rise, ἐξ ὀρέων Plu. Pomp. 34.
- 9 pf. part., γῆ γηλόφοισιν ἀνεστηκυῖα Arr. Ind. 4.7: metaph., lofty, ἀ. τὴν ψυχὴν γενόμενος Eun. Hist. p.233 D.
- II rise to go, set out, go away, εἰς Ἄργος E. Heracl. 59, cf. Th. 1.87, 7.49, 50; ἀνίστατο εἰς οἴκημά τι ὡς λουσόμενος Pl. Phd. 116a.
- 2 to be compelled to migrate (supr. A. ΙΙΙ.2), ἐξ Ἄρνης ἀναστάντες ὑπὸ Θεσσαλῶν Th. 1.12, cf. 8: of a country, to be depopulated, χώρα ἀνεστηκυῖα Hdt. 5.29; πόλις . . πᾶσʼ ἀνέστηκεν δορί E. Hec. 494; ἡσυχάσασα ἡ Ἑλλὰς καὶ οὐκέτι ἀνισταμένη no longer subject to migration, Th. 1.12; τὴν ἀσφάλειαν . . περιείδετʼ ἀνασταθεῖσαν D. 19.84.
- 3 of a law-court, rise, Id. 21.221.
- 4 cease, οὐκ ἀνέστη ἕως ἐνίκησε σκορπίσαι Psalm.Solom. 4.13.
A tr., en pres., fut., aor. sigm. y perf. act.
I c. mov. hacia arriba, c. ac. de pers. y asimilados
1 levantar o hacer levantar
γέροντα ... χειρός
μ' αὖ τάλαιναν ... ἐξ ἕδρας
πόδα
τὸν Πρόδικον ... ἐκ τῆς κλίνης
τὴν ἀμορφεστάτην
• hacer levantarse poniendo fin a la asamblea
τοὺς μέν
ἐκκλησίαν
2 hacer subir
ἐπὶ τὸ βῆμα
a la tribunaἐὰν δέ τίς τινα ... ἀναστήσηται μάρτυρα
y si alguien presenta a alguien como testigo de su causa
• hacer surgir
προφήτην ὑμῖν ... ὁ Θεός
3 despertar
ἀδελφεόν
μ'
• fig.
οὐ μὴ ... ἀναστήσεις ... νόσον
no despiertes ... el mal
4 resucitar
οὐδέ μιν ἀνστήσεις
λόγοισι τὸν θανόντ' ἀνιστάναι πάλιν
οὔτοι τόν γ' ἐξ Ἀΐδα ... πατέρ' ἀνστάσεις
• fig.
τῶν ἐμῶν ἐχθρῶν μ' ἔνερθεν ὄντ' ἀνέστησας πέρα
a mi, que estaba debajo, me has puesto por encima de mis enemigos
5 de anim. levantar una pieza en la caza
ὠτίδας ἄν τις ταχὺ ἀνιστῇ
τὸν λαγῶ
θάμνου λαγωὸν ... ἀναστήσας κύων
un perro, habiendo levantado una liebre de debajo de un matorral(σκύλακες) τὸ θηρίον ἀνιστάντες
6 fig. levantar para la acción, impulsar
Αἴαντα ... ἄνστησον
τούτῳ δὲ πρόμον ἄλλον ἀναστήσουσιν
enfrentarán a éste otro caudillo
• de ahí reclutar
τὸν στρατόν
• mover
πόλεμον
II id., de cosas
1 de cosas erigir, levantar
ἐπὶ τοῦ ... πύργου στήλην
ἀνδριάντα χρυσοῦν
• de ahí
τυράννους ... χρυσοῦς ἀ.
levantar a los tiranos estatuas de oroἀ. στήλην τινα
erigir una estela en honor de alguien
• c. ac. de la pers. muerta erigir un monumento en honor de, MAMA 8.87, 8.98, c. dat. MAMA 8.100
• montar
σκηνάς
• construir
πύργους
• tb. en v. med.
ἀ. πόλιν
construirse una ciudad
• construir
βωμούς
2 geom. construir una perpendicular a un plano o una recta Eucl.11.12.
III c. mov. hacia atrás, c. ac. de pers. hacer emigrar
Τυνδαρίδαι ... ἀνίστασαν τοὺς δήμους
Αἰγινήτας ... ἐξ Αἰγίνης
γαῖαν ... ἀναστήσειν
οἴκους
familias
• abs.
ἔνθεν ἀναστήσας ἄγε Ναυσίθοος
• expulsar
αὐτὴν ἀπὸ ... τῆς ... ἐργασίας
• alejar
τὸ στρατόπεδον ἐκ τῆς χώρας
• hacer abandonar el santuario a los suplicantes
τούτους ἀνιστᾶσι μὲν οἱ πρυτάνιες
ἀνίστησί τε αὐτόν
a Temístoclesὥσπερ με κἀνεστήσαθ', ὧδε σώσατε
• hacer marchar
ἀργύριόν τι προαναλώσας ἀνέστησεν αὐτόν
tras pagar determinada cantidad de dinero lo sacó (de la casa de salud)
IV c. ἀνά ‘de nuevo’ volver a erigir
ἀνδριάντας
• reedificar
τὰ τείχη
• fig. volver a instaurar
θεῶν ... τιμάς
B intr. en pres. y fut. med., aor. rad., part. perf. ἀνεστηκώς y aor. pas. ἀνεστάθην
I c. mov. hacia arriba, de pers.
1 ponerse en pie, levantarse para hablar
τοῖσι δ' ἀνέστη
ἐν μέσσοισι
κῆρυξ ἀναστὰς εἶπεν
ἄ]νδρας ἀνιστ[αμένους
παραινέσεις ... ἐποιοῦντο ἐν σφίσιν αὐτοῖς ἀνιστάμενοι
• c. inf.
ἀνέστη μαντεύεσθαι
se levantó a vaticinar
• c. part. fut.
ἀνέστην συμβουλεύσων
• en señal de respeto
θεοὶ δ' ἅμα πάντες ἀνέσταν
• en gener.
ἐξαῦτις ἀνέστη ... Ἕκτωρ
ἀλλ' ἄγ' ἀναστάς
ἀπὸ βωμοῦ
• fig.
θανάτων ... χώρᾳ πύργος ἀνέστα
(Edipo) se levantó en el país como una torre contra la muerte
• c. dat. enfrentarse a pie firme
Ἀγκαῖον ... ὅς μοι ἀνέστη
μή τίς τοι ... ἄλλος ἀναστῇ
• levantarse al fin de una asamblea
τὼ ... ἀνστήτην
• de un tribunal, D.21.221
• de ahí cesar
ἀπὸ τῆς ... πολιορκίας
• levantarse de la cama
ἐξ εὐνῆς ἀνστᾶσα
Τηλέμαχος δ' εὐνῆθεν ἀνίστατο
ὄρθρου ἀνιστάμενος
ὀψέ
ἐκ κλίνης
• abs.
οἱ νεηνίαι οὐκέτι ἀνέστησαν
ἐπεὶ δ' ἀνέστην
εὕδεις; ἀνίστω
2 resucitar
Τρῶες ... αὖτις ἀναστήσονται
οἱ τεθνεῶτες ἀνεστέασι
τοῖσι μὲν τεθνηκόσιν τὸ μήποτ' αὖθις μηδ' ἀναστῆναι μέλειν
γραῦς ἀνεστηκυῖα παρὰ τῶν πλειόνων
• muy frec. en escritores crist.,
μὴ λεγέτω τις ὑμῶν ὅτι αὕτη ἡ σὰρξ οὐ κρίνεται οὐδὲ ἀνίσταται
3 fig. cobrar ímpetu, recobrarse
αὐτός τε ἐκ τῆς νούσου ἀνέστη
• abs.
τοὺς δὲ καὶ λήθη ἐλάβετο παραυτίκα ἀναστάντας
ὅπως (ὁ ἵππος) μοι ἀνασταθῇ
• fig. recuperarse
II id., de cosas
1 surgir, erigirse
πύργος
• fig.
τι ... κακόν
πόλεμος
θόρυβος
2 nacer
ἐκ τῶν Ἰβηρικῶν ὁρῶν
3 part. perf. estar elevado
(χώρη) γηλόφοισιν ἀνεστηκυῖα
• fig. altivo
ἀ. ... τὴν ψυχὴν γενόμενος
4 geom. de rectas ser perpendicular Archim.Con.Sph.7, 20.
III c. mov. hacia atrás, de pers. retirarse
ἀπὸ τοῦ βωμοῦ
ἀπὸ ... τοῦ οἰκήματος
ἐς Ἄργος
ἐς ἐκεῖνο τὸ χωρίον
ἐς τὴν Θάψον
εἰς οἴκημά τι ὡς λουσόμενος
• abs. Th.7.50
• ser forzado a emigrar, a retirarse
Βοιωτοὶ ... ἐξ Ἄρνης ἀναστάντες ὑπὸ Θεσσαλῶν
οἱ γὰρ ἐκ τῶν νήσων κακοῦργοι ἀνέστησαν ὑπ' αὐτοῦ
• de lugares ser despoblado
ἐν ἀνεστηκυίῃ τῇ χώρῃ
πόλις ... πᾶσ' ἀνέστηκεν δορί
ἡσυχάσασα ἡ Ἑλλὰς ... καὶ οὐκέτι ἀνισταμένη
estando en paz la Hélade y ya no más sujeta a migraciones
1. met acc., causat.
a. doen opstaan, laten opstaan:
b. opstellen, op de been brengen:
c. oprichten:
d. (laten opstaan en) naar elders verplaatsen:
2. med.-pass., intrans. met aor.
a. opstaan:
b. omhoogkomen; van rivieren ontspringen:
c. opstaan om te vertrekken:
II. Intransitiv, praes. u. fut. med., u. perf. u. aor.2 act., aufstehen, sich erheben, sich aufmachen, vom Sitze, Il. 1.305 ; Il. 19.77 ; ἐξ εὐνῆς, Ἑλένης πάρα καλλικόμοιο Od. 15.58 ; ἀπʼ ἀκμοθέτοιο ἀνέστη Il. 18.410 ; ἐπὶ δόρπον ἀνὴρ ἀγορῆθεν ἀνέστη Od. 12.439 ; ἐκ θρόνων Eur. Med. 1163 ; bes. zum Kampfe, τινί, gegen Jemand, Il. 23.635, Od. 18.334. Bei Att. gew. entweder
a) um fortzugehen, nicht bloß ἀνέστη ὡς ἀπιών, sondern auch ἀνίσταμαι ἀπὸ αἰγίνης Thuc. 1.105 ; ἀνέστη εἰς τὴν αὐλήν, er stand auf und ging in den Hof, Plat. Prot. 311e ; vgl. Phaed. 116e u. Thuc. 1.87 ; ἐκ τοῦ συμποσίου Plat. Theag. 129a ; auch passiv., weggebracht werden, bes. mit feindlicher Gewalt, κακοῦργοι ἀνέστησαν ὑπʼ αὐτοῦ Thuc. 1.8, 12 ; vgl. 6.2 ; πόλις ἀνέστηκεν δορί, sie wurde verwüstet, Eur. Hec. 498 : χώρα ἀνεστηκυῖα Her. 5.29 ; od.
b) um zu reden, sehr häufig, schon bei Hom., τοῖσι δʼ ἀνέστη Il. 1.68, 101 ; ἀνέστη μαντεύεσθαι Od. 20.380 ; vom Schlafe aufstehen, Plat. Ax. 367c ; oft bei Xen.; von einer Krankheit aufstehen, genesen, Il. 15.287 ; Thuc. 2.49 ; ἐκ τῆς νόσου Plat. Lach. 195c ; Xen. An. 4.5.8 ; von Toten, auferstehen, Il. 21.56 ; Her. 3.62, 66 ; ἐκ σφάλματος, sich von einer Niederlage erholen, Plut. Sert. 23 ; – χώρη ἀνεστηκυῖα, ein Land, das aufgestanden, in Aufruhr ist, Her. 5.29. – Seltener von leblosen Dingen, πύργος ἀνέστη, erhob sich, Eur. Phoen. 831 ; θορύβου ἀναστάντος, als sich Lärm erhob, App. B.C. 1.56. Von einem Flusse, entspringen, Plut. Pomp. 34.
[ἀν-, ἀνα- 1.]
- A
3 sing. impf. ἀνίστη Il. 24.515, 689.
3 pl. fut. ἀναστήσουσι Il. 7.116.
Contr. 2 sing. ἀνστήσεις Il. 24.551.
3 pl. -ει Il. 15.64.
Contr. pple. ἀνστήσων Il. 10.32.
3 sing. aor. ἀνέστησε Il. 24.756.
3 sing. opt. ἀναστήσειε Il. 1.191.
Contr. imp. ἄνστησον Il. 10.176.
Pple. ἀναστήσας Il. 10.179: Od. 6.7, Od. 7.163, 170, Od. 14.319.
Contr. fem. ἀνστήσασα Il. 18.358.
- B
3 sing. aor. ἀνέστη Il. 1.68, 101, Il. 2.76, Il. 7.354, 365, Il. 9.195, Il. 15.287, Il. 18.305, 410, Il. 23.635, Il. 24.597: Od. 2.224, Od. 5.195, Od. 12.439, Od. 18.157, Od. 20.380, Od. 21.139, 166, 243, 392, Od. 23.164.
3 pl. ἀνέσταν Il. 1.533, Il. 7.161, Il. 23.886: Od. 8.258, Od. 10.215.
Contr. 3 dual ἀνστήτην Il. 1.305.
3 sing. subj. ἀναστῇ Od. 18.334.
Pple. ἀναστάς, -άντος Il. 1.387, Il. 19.77, 175, Il. 23.542, Il. 24.11: Od. 4.343, 776, Od. 16.378, Od. 17.134, Od. 18.47.
Contr. ἀνστάς, -άντος Il. 2.398, Il. 19.269, Il. 23.848: Od. 4.674, Od. 12.170, 195, Od. 15.58, 96, Od. 16.358, 407, Od. 17.177.
Fem. ἀνστᾶσα Il. 14.336: Od. 19.357.
Contr. infin. ἀνστήμεναι Il. 10.55.
Mid. 3 sing. impf. ἀνίστατο Il. 7.94, 123, Il. 23.491, 566, 677, 709, 734: Od. 20.124, Od. 21.144.
Pple. ἀνιστάμενος, -ου Il. 1.58, Il. 9.52, Il. 19.55: Od. 3.341.
3 pl. fut. ἀναστήσονται Od. 21.56.
Contr. infin. ἀνστήσεσθαι Il. 2.694.
- I
In impf. act. and the other forms (A)
- 1
To cause to rise or stand up: γέροντʼ ἀνίστη Il. 24.515. Cf. Od. 7.163, 170, Od. 14.319.
To break up (an assembly) Il. 1.191.
To cause (a people) to migrate Od. 6.7.
- 2
To rouse from sleep Il. 10.32, 176, 179, Il. 24.689.
- 3
To raise from the dead Il. 24.551, 756.
- 4
To cause to take action, rouse to action Il. 15.64, Il. 18.358.
To put forward (a champion) Il. 7.116.
- 1
- II
In mid. and the other forms (B)
- 1
To rise or stand up: πάτροκλος ἀνέστη Il. 9.195. Cf. Il. 18.410, Il. 24.597: Od. 5.195, Od. 18.157 = Od. 21.139 = 166 = Od. 23.164, Od. 21.243 = 392.
To rise up in token of respect Il. 1.533.
Of a beast, to stand on its hind legs Od. 10.215.
- 2
To rise up with a view to action: ἀνστάντες ἔφερον Il. 23.848. Cf. Od. 3.341, Od. 4.674 = Od. 16.407, Od. 4.776, Od. 8.258, Od. 12.170, 195, Od. 16.358, Od. 17.177, Od. 18.47, Od. 19.357.
- 3
To rise to speak: ἀνιστάμενος μετέφη Il. 1.58 = Il. 19.55. Cf. Il. 1.68 = 101 = Il. 2.76 = Il. 7.354 = 365, Il. 1.387, Il. 7.94, 123, Il. 9.52, Il. 19.77, 175, 269, Il. 23.491, 542, 566, 734: ἀνέστη μαντεύεσθαι Od. 20.380. Cf. Od. 2.224, Od. 16.378.
- 4
To rise at the close of an assembly Il. 1.305, Il. 2.398.
At the close of judicial business Od. 12.439.
- 5
To rise from bed or from sleep Il. 10.55, Il. 14.336, Il. 24.11: Od. 15.58, 96, Od. 20.124.
- 6
To rise from the dead Il. 21.56.
As if from the dead Il. 15.287.
- 7
To rouse oneself to action Il. 2.694, Il. 18.305.
To stand up to take part in a contest Il. 23.709, 886: Od. 4.343 = Od. 17.134, Od. 21.144.
To stand up as a volunteer champion Il. 7.161.
- 8
To stand up (to another) in a fight, etc. Il. 23.635, 677: Od. 18.334.
- 1
Strong 450
1. causal, in fut. and 1 aor. act., c. acc., to raise up: Ac 9:41; from death, Jo 6:39, Ac 2:32; to raise up, cause to be born or appear: Mt 22:24, Ac 3:22, 26.
2. Intrans., in mid. and 2 aor act.;
(a) to rise: from lying, Mk 1:35; from sitting, Lk 4:16; to leave a place, Mt 9:9; pleonastically, as Heb.
(b) to arise, appear: Ac 5:36, Ro 15:12 (cf. ἐπ-, ἐξ- ἀνίστημι, and v. Cremer, 306, 738; MM, VGT, s.v.).
1
κατὰ πρω:ὶ ἀνιστάμενος τὸ<ν> ἥλιον χαιρέτισον
levantándote al amanecer saluda al sol
2
ἐ]πικαλοῦμαὶ σε, ... ὁ ἀναστὰς ἐκ νεκρῶν ἐν τῷ τάφῳ
a ti te invoco, el que resucitó de entre los muertos en la tumba
X(ριστὸ)ς] ... ἀνέστη ἐν τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ
Cristo resucitó al tercer día
- ACausal in pres., imperf. to make to stand up, raise up, χειρός by his hand. Il.:— to raise from sleep, wake up, Il.: metaph., ἀν. νόσον Soph.:— to raise from the dead, Il., Aesch.; from misery, Soph.
- 2of things, to set up, build, Hdt., etc.; so, ἀν. τινὰ χαλκοῦν to set up a bronze statue of him, Plut.;—aor1 mid., ἀναστήσασθαι πόλιν to build oneself a city, Hdt.
- 3to build up again, restore, Eur., Dem.
- 4to put up for sale, Hdt.
- IIto rouse to action, stir up, Il.:— to rouse to arms, raise troops, Thuc.; ἀν. πόλεμον ἐπί τινα Plut.
- IIIto make people rise, break up an assembly, Il., Xen.
- 2to make people rise from their home, make them emigrate, transplant, Od., Hdt., etc.
- 3to make suppliants rise and leave sanctuary, Hdt., Thuc.
- 4of sportsmen, to put up game, spring it, Xen.
- BIntr. in pres. and imperf. ἀνίσταμαι, -μην, in fut. ἀναστήσομαι, in aor2 ἀνέστην, perf. ἀνέστηκα, Attic plup. ἀνεστήκη; also in aor1 pass. ἀνεστάθην α:— to stand up, rise, to speak, Hom., etc.:— to rise from oneʼs seat as a mark of respect, Lat. assurgere, Il.:— to rise from bed, Il., etc.:— to rise from the dead, Il.:— to rise from an illness, recover, Hdt.
- 2to rise as a champion, Il., Soph.: c. dat. to stand up to fight against, τινι Il.; πᾶσιν ὃς ἀνέστη θεοῖς Aesch.
- 3of buildings and statues, to be set up, to rise up, rear itself, Eur., Plut., etc.
- 4of a river, to rise, Plut.
- IIto rise to go, set out, go away, Eur., Thuc., etc.
- 2to be compelled to migrate, Thuc.; of a country, to be depopulated, Hdt., Eur.; οὐκέτι ἀνισταμένη no longer subject to migration, Thuc.
- 3of a law-court, to rise, Dem.
- 4of game, to be put up, Xen.
-
…. ; Μάρτυρες ; Ψήφισμα ἐπειδὴ τοίνυν τοῦτο τὸ ψήφισμα ἐψηφίσθη καὶ ἦλθον οἱ ἐκ τῆς βουλῆς Μουνιχίαζε, ἑκὼν ἀνέστη Ἀγόρατος ἀπὸ τοῦ βωμοῦ · καίτοι νῦν γε βίᾳ φησὶν ἀφαιρεθῆναι. ἐπειδὴ δὲ εἰς τὴν βουλὴν ἐκομίσθησαν, ἀπογράφει…
Lysias, Speeches
-
…γε ἔφη πειρᾷς ἐνταῦθα τὴν παιδίσκην · καὶ πρότερον δὲ μεθύων εἷλκες αὐτήν. κἀγὼ μὲν ἐγέλων, ἐκείνη δὲ ἀναστᾶσα καὶ ἀπιοῦσα προστίθησι τὴν θύραν, προσποιουμένη παίζειν, καὶ τὴν κλεῖν ἐφέλκεται. κἀγὼ τούτων οὐδὲν ἐνθυμούμενος οὐδʼ ὑπονοῶν…
Lysias, Speeches
-
…τε, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, οὐκ ἠνέσχεσθε ἀκούσαντες περὶ τῶν τειχῶν τῆς κατασκαφῆς, Κλεοφῶν τε ὑπὲρ ὑμῶν πάντων ἀναστὰς ἀντεῖπεν ὡς οὐδενὶ τρόπῳ οἷόν τε εἴη ποιεῖν ταῦτα. μετὰ δὲ ταῦτα Θηραμένης, ἐπιβουλεύων τῷ πλήθει τῷ ὑμετέρῳ…
Lysias, Speeches
-
…τοι μεγάλην μὲν ἀντὶ μικρᾶς ἀπέδειξαν τὴν πόλιν, ὁμονοοῦσαν δὲ ἀντὶ στασιαζούσης ἀπέφηναν, τείχη δὲ ἀντὶ τῶν καθῃρημένων ἀνέστησαν. οἱ δὲ κατελθόντες αὐτῶν, ἀδελφὰ τὰ βουλεύματα τοῖς ἔργοις τῶν ἐνθάδε κειμένων ἐπιδεικνύντες, οὐκ ἐπὶ τιμωρίαν τῶν…
Lysias, Speeches
-
…ἐν τέχνῃ εἶναι, οὕτω διαπράττονται · ἐπειδὰν δέ τι περὶ τῶν τῆς πόλεως διοικήσεως δέῃ βουλεύσασθαι, συμβουλεύει αὐτοῖς ἀνιστάμενος περὶ τούτων ὁμοίως μὲν τέκτων, ὁμοίως δὲ χαλκεὺς σκυτοτόμος, ἔμπορος ναύκληρος, πλούσιος πένης, γενναῖος ἀγεννής ,…
Plato, Protagoras
-
…μὲν Ἀθηναίων εἰδείη τοὺς τὰ ὅμοια πράττοντας αὑτῷ, δοκοῦντα δὲ Λυσάνδρῳ καὶ Λακεδαιμονίοις λέγοι. μετʼ ἐκεῖνον δὲ Λύσανδρος ἀναστὰς ἄλλα τε πολλὰ εἶπε καὶ ὅτι παρασπόνδους ὑμᾶς ἔχοι, καὶ ὅτι οὐ περὶ πολιτείας ὑμῖν ἔσται ἀλλὰ περὶ σωτηρίας…
Lysias, Speeches
-
…μοι λίαν πόρρω ἔδοξε τῶν νυκτῶν εἶναι · ἐπειδὴ δὲ τάχιστά με ἐκ τοῦ κόπου ὁ ὕπνος ἀνῆκεν, εὐθὺς ἀναστὰς οὕτω δεῦρο ἐπορευόμην. καὶ ἐγὼ γιγνώσκων αὐτοῦ τὴν ἀνδρείαν καὶ τὴν πτοίησιν, τί οὖν σοι, ἦν δʼ…
Plato, Protagoras
-
…πολλὰ Πρωταγόρας ἔνδον διατρίβει, ὥστε, θάρρει, καταληψόμεθα αὐτόν, ὡς τὸ εἰκός, ἔνδον. μετὰ ταῦτα ἀναστάντες εἰς τὴν αὐλὴν περιῇμεν · καὶ ἐγὼ ἀποπειρώμενος τοῦ Ἱπποκράτους τῆς ῥώμης διεσκόπουν αὐτὸν καὶ ἠρώτων, εἰπέ μοι ,…
Plato, Protagoras
-
…ῥήτωρ αὐτοῖς μηδεὶς ἐναντιοῖτο μηδὲ διαπειλοῖτο ὑμεῖς τε μὴ τὰ τῇ πόλει συμφέροντα ἕλοισθε, ἀλλὰ τἀκείνοις δοκοῦντα ψηφίσαισθε. ἀναστὰς δὲ Θηραμένης ἐκέλευσεν ὑμᾶς τριάκοντα ἀνδράσιν ἐπιτρέψαι τὴν πόλιν καὶ τῇ πολιτείᾳ χρῆσθαι ἣν Δρακοντίδης ἀπέφαινεν. ὑμεῖς δʼ ὅμως…
Lysias, Speeches
-
…παρὰ τῷ Ἱππίᾳ ἐκεῖ γὰρ προϋπῆρχε τὰ βάθρα ἐν δὲ τούτῳ Καλλίας τε καὶ Ἀλκιβιάδης ἡκέτην ἄγοντε τὸν Πρόδικον, ἀναστήσαντες ἐκ τῆς κλίνης, καὶ τοὺς μετὰ τοῦ Προδίκου. ἐπεὶ δὲ πάντες συνεκαθεζόμεθα, ὁ Πρωταγόρας, νῦν δὴ…
Plato, Protagoras