ἀντιβατικός
ἀντιβατικός, contrary, opposite
ἀντιβᾰτικός, ή, όν,
- contrary, opposite, φορά Plu. Phoc. 2.
- II of contact, firm, thorough, -κωτέρα ἡ κατὰ τὴν κίνησιν τοῦ οὐρανίου σώματος ἁφή Simp. in Cael. 440.19, cf. 9; resistent, Hierocl. p.23 A., Alex.Aphr. Quaest. 62.4, Olymp. in Mete. 18.30; of the pulse, Gal. 8.949, cf. 644. Adv. -κῶς ib. 668: Comp., κλίνης -κώτερον ἐστρωμένης Sor. 2.61.
I
1 opuesto, contrario
φορά
2 resistente, firme
ἀντιβατικωτέρα ἡ κατὰ τὴν κίνησιν τοῦ οὐρανίου σώματος ἁφή
τὸ σῶμα
• subst. τὸ ἀ. resistencia, firmeza
τὴν δὲ περίσχισιν τοῦ πυρὸς φαίνεσθαι διὰ τὸ παχυμερὲς καὶ ἀντιβατικόν
τὸ γὰρ ἀνατρεπτικόν τε καὶ ἀντιβατικὸν ἀπεδώκαμεν ἐκείνῳ
II adv.
1 -ῶς de forma firme
πλήττων
2 compar. neutr. como adv.
κλίνης ἀντιβατικώτερον ἐστρωμένης
hecha una cama en forma más dura
ἀντιβατικός, ή, όν [βᾰ] qui résiste, opposé à, Plut. Phoc. 2 ; Gal. 8, 162, 163.
Étym. ἀντιβαίνω.
ἀντιβατικός, zum Widerstand geeignet, Galen.; widerstrebend, Plut. Phoc. 2.
ἀντιβατικός
ἀντιβαίνω
- contrary, opposite, Plut.