ἀντιβαίνω
ἀντιβαίνω, to go against, withstand, resist
ἀντιβαίνω, fut. -βήσομαι,
- go against, withstand, resist, c. dat., Hdt. 5.40, A. Pr. 236, Decr. ap. D. 18.186, etc.; πλευραῖσιν ἀντιβᾶσα having set her foot against . ., E. Ba. 1126: abs., ἀντιβὰς ἐλᾶν row with foot planted against the stretcher, Ar. Ra. 202.
- 2 abs., Hdt. 3.72, 8.3, E. IA 1016, etc.; βιασθεὶς πολλὰ κἀντιβάς reluctant, S. El. 575; εἰ . . μὴ περὶ σοῦ μάχομαι μόνος ἀντιβεβηκώς Ar. Eq. 767 (ἀμφι- Dawes); ἀ. πρὸς τἀριστερὰ μόνον Pl. Lg. 634a.
1 oponerse abs.
ὃς δ' ἂν ἀντιβαίνειν πειρᾶται
ἀντιβάντων δὲ τῶν συμμάχων
• c. dat.
τούτοισι
τοῖσιν
τούτῳ
• c. prep. πρός y ac.
πρὸς τἀριστερά
πρὸς τοῦτο τὸ μέρος
πρὸς μηδέν
2 afirmar los pies
ἀντιβὰς ἐλᾷς
• c. dat.
πλευραῖσιν ἀντιβᾶσα
pisando sus costados
ἀντι·βαίνω, marcher contre, d’où résister, lutter, Hdt. 3, 72 ; Soph. El. 575 ; τινί, Hdt. 5, 40 ; Eschl. Pr. 234 ; πρός τι, Plat. Leg. 634a, contre qqe ch. ; faire effort contre, Ar. Ran. 202.
ἀντιβαίνω, (βαίνω), darauf treten, πλευραῖς Eur. Bacch. 1124 ; ἀντιβὰς ἐλᾷς, vom Ruderer, Ar. Ran. 204 ; gew. entgegengehen, Widerstand leisten, τινί, Aesch. Prom. 234 ; πρός τι, Plat. Legg. I.934a ; Pol. 2.50 ; absolut, sich widersetzen, Soph. El. 565 ; Luc. Dial.Mort. 27.1.
ἀντιβαίνω
- to go against, withstand, resist, c. dat., Hdt., Aesch.; πλευραῖσιν ἀντιβᾶσα having set her foot against, Eur.; also absol., Hdt., etc.; ἀντιβάς reluctant, Soph.; but, ἀντιβὰς ἐλᾶν to pull stoutly against the oar, going well back, Ar.