ἀντίβιος
ἀντίβιος, opposing force to force
- opposing force to force: as Adj. in Hom. only in the phrase ἀντιβίοις ἐπέεσσι with wrangling words, Il. 1.304, Od. 18.415, etc.; ἀ. ὅμιλος hostile, Tryph. 624.
- b Subst., enemy, Jul. Caes. 319b (anap.), Nonn. D. 2.508, al., Opp. H. 5.114.
- 2 as Adv., ἀντίβιον, = ἀντιβίην, ἀ. μαχέσασθαι Il. 3.20; Μενελάῳ ἀντίβιον . . πολεμίζειν ib. 435; εἰ μὲν ἀντίβιον . . πειρηθείης 11.386.
1 enfrentado, hostil
τώ γ' ἀντιβίοισι μαχεσσαμένω ἐπέεσσιν
ἀντιβίοις ἐπέεσσι καθαπτόμενος
ἀντίβιος ὅμιλος
νηυσὶ δ' ἐπ' ἀντιβίοισιν ἐπέτρεχε
• subst. enemigo
ἀντιβίοισι τύραννε
ἀντιβίους κακὰ πόλλ' ἔρξαι
κατ' ἀντιβίοιο δὲ πέμπων ἠθάδα πυρσόν
ὅτε ἀντιβίοισι ἐμπελάσῃ
2 adv. ἀντίβιον frente a frente
μαχέσασθαι
Μενελάῳ ἀ. ... πολεμίζειν
εἰ μὲν ... πειρηθείης
-η, -ον
[ἀντι- 2 + βίη.]
- 1
Of words, wrangling, jangling Il. 1.304, Il. 2.378: Od. 18.415 = Od. 20.323.
- 2
In neut. ἀντίβιον
as adv., face to face, man to man: ἀ. μαχέσασθαι Il. 3.20 = Il. 7.40 = 51. Cf. Il. 3.435, Il. 11.386. - 3
Adv. of acc. fem. form ἀντιβίην
. - a
Face to face, man to man Il. 5.220.
With dat.: Ἕκτορι Il. 21.226.
- b
To one’s face: ἐριζέμεναι βασιλῆϊ ἀ. Il. 1.278.
- a
- 1
- opposing force to force, ἀντιβίοις ἐπέεσσι with wrangling words, Hom.:—neut. as adv. = ἀντιβίην, Il.